Έθιμα και παραδόσεις: Παραδοσιακός Καραγκούνικος γάμος είναι από τους πιο όμορφους ιεροτελεστικά παραδοσιακούς γάμους που αναβιώνετε μέχρι σήμερα σε διάφορα χωριά των Τρικάλων.

Η νεότερη γενιά αποφασίζει και διατηρεί ένα μέρος των παραδόσεων και με αυτόν τον τρόπο συμβάλει στην συνέχεια των εθίμων.

 

Αν η ιδιαίτερη πατρίδα σας είναι τα Τρίκαλα και τα γύρω πεδινά Χωριά της Θεσσαλίας και των Τρικάλων τότε σίγουρα θα γοητευτείτε από τα έθιμα και τις παραδόσεις του συγκεκριμένου πεδινού γεωγραφικού διαμερίσματος.

Θα λατρέψετε τα γαμήλια έθιμα και θα επιδιώξετε με την σειρά σας να βάλετε ένα λιθαράκι στο μεγάλο ψηφιδωτό που ονομάζεται Καραγκούνικη παράδοση! Ο Καραγκούνικος γάμος είναι από τους πιο γοητευτικούς ιεροτελεστικά γάμους και σίγουρα θα θελήσετε να κρατήσετε κάποια εθιμοτυπικά στοιχεία που θα προσδώσουν στο γάμο σας μια φολκλορίκη διάσταση.

Στα Τρίκαλα οι προετοιμασίες του γάμου ξεκινούν μια εβδομάδα πριν την ημερομηνία που έχουν ορίσει για να γίνει ο γάμος. Οι πρώτοι προσκεκλημένη του ζευγαριού είναι οι νονοί, οι οποίοι σύμφωνα και με την παράδοση είναι και οι κουμπάροι του ζευγαριού. Έπειτα ακολουθούν οι φίλοι (βλάμηδες) και τέλος οι κοντινοί συγγενείς. Το αμέσως επόμενο βήμα είναι το κλείσιμο των οργάνων και των μαγείρων που θα ετοιμάσουν το γαμήλιο τραπέζι.
Ένα από τα πιο συγκινητικά και γοητευτικά σημεία του Καραγκούνικου γάμου είναι η προετοιμασία της νύφης, η οποία ετοιμάζει τα προικιά της ώστε να είναι όλα καθαρά και καλοσιδερωμένα ώστε να μεταφερθούν στο σπίτι του μελλοντικού της συζύγου. Οι γονείς της νύφης παράλληλα συνήθιζαν να ασβεστώνουν και καθαρίζουν τις αυλές των σπιτιών τους ως ένδειξη χαράς για το επικείμενο χαρμόσυνο γεγονός.
Στα Τρίκαλα αλλά και σε κάθε χωριό του θεσσαλικού κάμπου το γεγονός του γάμου αποτελούσε μια από τις σημαντικότερες ειδήσεις για αυτό και όλο το χωριό λάμβανε μέρος στην ευχάριστη αυτή διαδικασία. Προς το τέλος της εβδομάδας και συγκεκριμένα το Σάββατο το γλέντι άρχιζε στα σπίτια των νεόνυμφων όπου τον χορό τον άνοιγαν πρώτα οι γονείς του ζευγαριού ύστερα ο γαμπρός και η νύφη και στο τέλος σηκώνονταν οι καλεσμένοι. Το φαγητό όπως είθισται σερβιριζόταν πριν τα μεσάνυχτα. Αυτός που δοκίμαζε πρώτος τα εδέσματα του μάγειρα ήταν ο νονός και αφού τα ενέκρινε γινόταν η δοκιμή και η μοιρασιά του φαγητού και στους υπόλοιπους καλεσμένους.
Την ακριβώς επόμενη μέρα γινόταν ο γάμος (Κυριακή) όπου οι καλεσμένοι πήγαιναν στα σπίτια του γαμπρού και της νύφης και βοηθούσαν στην προετοιμασία τους. Ο γαμπρός ξυριζόταν και κουρευόταν, εξ ού και η φράση «στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό» και φορούσε την ανάλογη παραδοσιακή φορεσιά (φουστανέλα, τσαρούχια κλπ.). Αντίστοιχα και η νύφη φορούσε την εντυπωσιακή της φορεσιά υπό το άκουσμα παραδοσιακών γαμήλιων ασμάτων που τραγουδούσαν οι φίλες της καθώς την στόλιζαν.
Όταν οι προετοιμασία του ζεύγους ολοκληρωνόταν ένα κάρο στολισμένο με λουλούδια και κουδουνάκια πήγαινε στο σπίτι της νύφης για να παραλάβει τα προικιά.
Το έθιμο όμως θέλει της φίλες της νύφης να μην δίνουν τα προικιά αν δεν λάβουν καλό φιλοδώρημα από  τους βλάμηδες (νεαροί άγαμοι, φίλοι του γαμπρού). Ακόμη και σήμερα πολλές από αυτές τις παραδόσεις διατηρούνται, μάλιστα συνηθίζεται στο γλέντι μετά τον γάμο να καρφιτσώνουν πάνω στη νύφη οι καλεσμένοι χαρτονομίσματα.
Μην ξεχνάτε  άλλωστε τα έθιμα και οι παραδόσεις μας ειναι συνδεδεμένα με την ιστορία μας και την θρησκεία μας όπου είναι και η πηγή της ρίζας του ελληνικού πολιτισμού αν χαθούν αυτά χάθηκε και ο Ελληνας ….