Η Ασπασία Στρατηγού μίλησε στο GreekAffair.gr σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης: «Το παραδοσιακό και λαϊκό τραγούδι είναι η ταυτότητά μας και οφείλουν οι άνθρωποι του πολιτισμού να το προστατεύουν και να το διδάσκουν στις νεώτερες γενιές».

Λίγα λόγια για την Ασπασία Στρατηγού 

Η Ασπασία Στρατηγού γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα.Σε παιδική ακόμα ηλικία ασχολήθηκε με το τραγούδι αρχικά παίρνοντας μέρος σε ερασιτεχνικά σχήματα παραδοσιακής μουσικής.
Σε ηλικία είκοσι ετών ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία στον χώρο του παραδοσιακού και λαϊκού τραγουδιού στο πλευρό σπουδαίων δεξιοτεχνών.
Στην συνέχεια ξεκίνησε την συνεργασία της με την γνωστή ορχήστρα ΕΣΤΟΥΔΙΑΝΤΙΝΑ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ παίρνοντας μέρος σε συναυλίες στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό και τραγουδώντας δίπλα σε καταξιωμένους τραγουδιστές όπως Νταλάρας, Γλυκερία, Μητσιάς, Μπάσης, Τσέρτος, Θαλασσινός , Νέγκα κ.ά.
Η συνεργασία της με την ΕΣΤΟΥΔΙΑΝΤΙΝΑ σηματοδότησε και την έναρξη της δισκογραφικής της πορείας έχοντας πολλές συμμετοχές σε δίσκους της ορχήστρας αλλά και άλλων ερμηνευτών.

Το 2007 πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση επί σκηνής με τον Γιώργο Νταλάρα στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού και έκτοτε ακολούθησαν αρκετές παραστάσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό (Θέατρο Παλλάς 2008, Μέγαρο μουσικής 2009. Polis theatre 2010, Ακτή Πειραιώς 2016 ) αλλά και δισκογραφικές συμμετοχές.
Το 2017 παρουσίασε την πρώτη προσωπική της δουλειά με τίτλο “ΡΟΔΟΣΤΑΜΟ” της οποίας τα τραγούδια υπογράφουν νέοι ταλαντούχοι συνθέτες και στιχουργοί με τους οποίους πραγματοποιεί εμφανίσεις.
Την ίδια χρονιά ξεκινάει η συνεργασία της με τον σπουδαίο συνθέτη Χρήστο Νικολόπουλο με εμφανίσεις στην Αθήνα αλλά και στο εξωτερικό. Τον Ιούλιο του 2019 κυκλοφόρησε επίσημα και η δεύτερη δισκογραφική της δουλειά με τίτλο “ΦΥΛΑΧΤΟ” σε συνθέσεις του Νίκου Σαμαρά.

Ασπασία, θα ήθελα να πιάσουμε λίγο το νήμα της ζωή σου από την αρχή και να μου πεις που γεννήθηκες και που έζησες τα πρώτα σου εφηβικά χρόνια.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Έζησα για κάποια χρόνια στο κέντρο της Αθήνας και γύρω στα 13 μου εγκατασταθήκαμε με την μητέρα μου στα Νότια προάστια όπου ζω ακόμη. Πέρασα την εφηβεία μου έχοντας ως διέξοδο τη μουσική και από νωρίς μπήκα σε παρέες που ασχολούνταν με την παραδοσιακή μουσική. Κάπως έτσι έφτασα έως την ενηλικίωση.

Θα ήθελα να μείνουμε λίγο ακόμα στην παιδική σου ηλικία και να σε ρωτήσω ως μοναχοπαίδι που είσαι, πως θα περιέγραφες τον εαυτό σου την εποχή εκείνη;

Το να είναι κανείς μοναχοπαίδι δεν είναι εύκολη υπόθεση ειδικά όταν πρόκειται για μονογονεϊκή οικογένεια όπως ήταν η δική μου. Μου έλειπε πολύ η παιδική παρέα και γι’αυτό την αναζητούσα στους φίλους. Σίγουρα έχτισα γερές φιλίες και επίσης οι πολλές ώρες μοναξιάς ανέπτυξαν πολύ την φαντασία μου. Ήμουν ένα παιδί που αυτοσχεδίαζε, που ονειροπολούσε διαρκώς και που μάλλον μεγάλωσε πριν την ώρα του εξ αιτίας των δυσκολιών που αντιμετωπίσαμε ως οικογένεια.

Ασπασία το να είναι κάποιος ή κάποια μοναχοπαίδι στο μονοπάτι που λέγεται ζωή, πιστεύεις ότι αυτό μπορεί να έχει θετική ή αρνητική επιρροή επάνω του αλλά και προς τον χαρακτήρα που θα διαμορφώσει;

Έχει επικρατήσει η άποψη ότι τα μοναχοπαίδια είναι ιδιαίτερα παιδιά. Και θα έλεγα ότι ισχύει ως έναν βαθμό. Όχι όμως με την αρνητική έννοια. Τα μοναχοπαίδια σίγουρα δεν έχουν μάθει να μοιράζονται και αυτό το βρίσκουν μπροστά τους στη ζωή τους. Αναγκάζονται κάποια στιγμή όμως να το μάθουν έστω και αργά. Έχω την αίσθηση βέβαια ότι το να μεγαλώνεις μόνος σε κάνει να εκτιμάς πιο πολύ την ανθρώπινη συντροφιά καθώς δεν υπήρξε ποτέ δεδομένη και παράλληλα αναγκάζεσαι να στέκεσαι στα πόδια σου σε όλες τις δυσκολίες που θα συναντήσεις μιας και δεν υπάρχει το αδελφικό στήριγμα.

Οι πρώτες μουσικές ανησυχίες μέσα σου πότε ξεκινούνε;  

Θυμάμαι να ψάχνομαι μουσικά από τα 10 μου χρόνια. Παρακολουθούσα τις νέες δημιουργίες εκείνης της εποχής και άκουγα με πολλή προσοχή τις φωνές που με εντυπωσίαζαν. Ωδείο δεν πήγα, μουσική δεν διδάχτηκα. Όλα τα έκανα εμπειρικά. Αν είχα τη δυνατότητα να γυρίσω τον χρόνο πίσω αυτό θα ήταν κάτι που θα άλλαζα. Είναι πολύ σημαντικό πράγμα η εκπαίδευση πάνω στη μουσική.

Τι ήταν αυτό που έκανε ένα νέο κορίτσι όπως εσύ Ασπασία να κλείσει τα αυτιά της εκείνη την εποχή στην σύγχρονη μουσική, και να μαγευτεί από τα ρεμπέτικα ακούσματα και τα παραδοσιακά τραγούδια; 

Η καταγωγή μου ίσως έπαιξε μεγάλο ρόλο σ’αυτό. Απ’ την πλευρά της μητέρας μου κατάγομαι από τη Νάξο. Κάτι μέσα μου με ωθούσε στην παράδοση. Πέρασα βέβαια και απ’τη φάση που άκουγα ότι ήταν στη μόδα αλλά αυτό συνέβη σε πολύ μικρή ηλικία και κράτησε λίγο.

Μέσα από το οικογενειακό σου προφίλ υπήρξε κάποιος που είχε ασχοληθεί με κάποιο παραδοσιακό όργανο ή με την παραδοσιακή μουσική και έτσι σου δόθηκε το έναυσμα και η αφορμή για να ασχοληθείς και εσύ;

Από τους γονείς, κανένας. Ο παππούς και η γιαγιά αρκετά και από εκείνους έλαβα τα πρώτα μου ακούσματα. Πάντα στο σπίτι υπήρχαν δίσκοι ποιοτικής μουσικής έτσι κι αλλιώς και μ’αυτον το τρόπο άνοιγαν οι ορίζοντές μου και σε άλλα είδη.

Ασπασία μίλησε μας λίγο ποτέ ξεκινάς και κάνεις δειλά-δειλά τα πρώτα σου βήματα  στον χώρο της μουσικής;

Ξεκινάω γύρω στα 17 να ασχολούμαι επαγγελματικά πια με το τραγούδι σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Μέσα απ’την ενασχόληση αυτή προκύπτουν γνωριμίες με μουσικούς αλλά και τραγουδιστές οι οποίοι μου προτείνουν συνεργασία. Και κάπως έτσι ξεκινούν όλα.

Πριν από μερικά χρόνια ξεκινάς και χτίζεις μια πολύ μεγάλη επαγγελματική σχέση  με τους  Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας Μαγνησίας, θα την θεωρούσες σήμερα συνεργασία ορόσημο για την μέχρι τώρα καριέρα σου;

Η συνεργασία μου με την Εστουδιαντίνα δεν ήταν απλώς ένα ορόσημο για την μετέπειτα πορεία μου. Ήταν και ένα μεγάλο σχολείο. Παράλληλα αποτέλεσε το μέσο με το οποίο ήρθα σε στενή επαφή με σπουδαίους τραγουδιστές και μουσικούς είτε σε ζωντανές εμφανίσεις είτε στην δισκογραφία.

Το 2007 το καλοκαίρι, η “Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας” εμφανίζεται στο Ηρώδειο με αφορμή μια συναυλία. Εκεί θα γνωρίσεις τον Γιώργο Νταλάρα. Ασπασία θα ήθελα να μου πεις πόσο μεγάλο σχολείο υπήρξε ο Γ. Νταλάρας για σένα;  

Ο τρόπος που τραγουδάω αλλά και η αισθητική μου δεν θα είχαν διαμορφωθεί έτσι, αν δεν υπήρχε στη ζωή μου ο Γιώργος Νταλάρας. Τόσο οι ερμηνείες του όσο και η γενικότερη αντίληψή του πάνω στη μουσική ήταν για μένα αντικείμενο μελέτης.

Άλλη σημαντική συνεργασία παρουσιάζεται μπροστά σου το 2017 που ακούει στο όνομα Χρήστος Νικολόπουλος. Είναι ο Έλληνας συνθέτης και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Όλοι γνωρίζουμε ότι το έργο του. Εστιάζεται στο λαϊκό τραγούδι έχοντας εμφανή στοιχεία και από την παραδοσιακή μουσική. Η Ασπασία μέσα από αυτή τη συνεργασία και ως συνεργάτης του, τι είδους επιρροές δέχεται και τι αποκομίζει όσον αφορά την παραδοσιακή μουσική αλλά και το λαϊκό τραγούδι;

Ο Χρήστος Νικολόπουλος καταφέρνει να μπει μέσα στις καρδιές των ανθρώπων πολύ πριν τον γνωρίσουν από κοντά. Νιώθω ότι τον ξέρω από πάντα. Αυτό βέβαια το πετυχαίνει λόγω της αμεσότητας των τραγουδιών του αλλά και της ευγενικής του προσωπικότητας. Μέσα από τη συνεργασία μας διαπίστωσα ότι οι μουσικές μας καταβολές είναι κοινές και συνεπώς αυτό λειτούργησε πολύ θετικά στο να επικοινωνήσουμε και να συνδεθούμε χωρίς καμία ιδιαίτερη προσπάθεια.
Ήταν μεγάλη στιγμή για μένα να τραγουδάω δίπλα του την “ΔΙΑΘΗΚΗ” ή το “ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΕ”.

Ασπασία, ποια είναι η γνώμη σου όσον αφορά το παραδοσιακό & λαϊκό τραγούδι; Πιστεύεις ότι στις ημέρες και τις εποχές που ζούμε κατακρεουργείται από μεγάλες αλλαγές σύγχρονων παραδοσιακών μοτίβων, όπου ο στοίχος τους πια έχει γίνει τόσο κακόγουστος, ώστε να φτάνει σε σημείο να δυσφημεί το κάθε αυτό είδος παραδοσιακού ή λαϊκού τραγουδιού;

Το παραδοσιακό και λαϊκό τραγούδι έχουν από μόνα τους μεγάλη αξία και δεν νομίζω ότι απειλούνται τόσο πολύ από τα χαμηλής αισθητικής κακέκτυπα τους μιας και αυτά άλλωστε υπάρχουν χρόνια τώρα και απευθύνονται σε συγκεκριμένο κοινό. Το πρόβλημα της σημερινής εποχής το εντοπίζω πιο πολύ στην προσπάθεια του αφανισμού του. Θα μπορούσε να στηρίζεται περισσότερο από τα ραδιόφωνα και τις τηλεοπτικές εκπομπές. Ας μην ξεχνάμε ότι αποτελεί σήμα κατατεθέν της χώρας μας και επίσης ότι πέρασαν τόσο απ’το παραδοσιακό όσο και απ’ το λαϊκό τραγούδι, σπουδαίοι εκπρόσωποι.

Αλήθεια ποια χαρακτηριστικά πρέπει να διαθέτει πιστεύεις ένας καλλιτέχνης όπως εσύ για να ξεχωρίσει και να τον αγαπήσει ο κόσμος;

Νομίζω πως το να αγαπάει κανείς αυτό που κάνει, να κρύβει αλήθεια στις προθέσεις του και να υπηρετεί με ήθος την τέχνη, είναι τα τρία βασικά χαρακτηριστικά που είναι απαραίτητα για μία επιτυχημένη καλλιτεχνική πορεία.

Πότε έρχεται η πρώτη προσωπική σου δουλειά  και μέσα από ποιες προϋποθέσεις γεννιέται ο πρώτος προσωπικός σου δίσκος;

Ο πρώτος δίσκος με τίτλο «Ροδόσταμο» έρχεται το 2017 στη ζωή μου σχεδόν αναπάντεχα και με τη βοήθεια των δημιουργών κατόπιν μεγάλης ζύμωσης μεταξύ μας. Μια παρέα που έσμιξε για να παίξει τις δημιουργίες της και μέσα απ’την στενή επαφή αλλά και τον αλληλοθαυμασμό γέννησε καινούρια τραγούδια.

Ασπασία τον Ιούλιο του 2019 κυκλοφορεί επίσημα και η δεύτερη σου δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Φυλαχτό» σε συνθέσεις του Νίκου Σαμαρά. Μίλησε μας λίγο για αυτήν την συνεργασία όπως και για την επιλογή των κομματιών σου στον συγκεκριμένο δίσκο.

Πράγματι το 2019 κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα από την έκδοση του πρώτου. Προκύπτει από την συνεργασία των τελευταίων χρόνων με τον συνθέτη και περιέχει 10 τραγούδια τα οποία δεν επέλεξα ακριβώς. Μάλλον εκείνα με επέλεξαν. Τα αγάπησα απ’ την πρώτη στιγμή που τα άκουσα. Είναι ένας λαϊκός δίσκος με σύγχρονο και δυναμικό στίχο που πατάει στο χθες και στο σήμερα.

Υπάρχει κάποιο τραγούδι από το τελευταίο σου δίσκο που ξεχωρίζεις για κάποιο λόγο λίγο παραπάνω; Και εάν ναι πιο είναι αυτό;

Όλα τα τραγούδια έχουν τη θέση τους στην καρδιά μου. Ξεχωρίζω ίσως λίγο παραπάνω το Κάθε Σεπτέμβρη.

Πρόσφατα βρέθηκες στην ευχάριστη θέση να τραγουδήσεις  τραγούδια της ταινίας «Ευτυχία» όπως το «Είσαι η ζωή μου» μαζί με τον Κώστα Τριανταφυλλίδη, και το «Δύο πόρτες έχει η ζωή». Και η αλήθεια είναι ότι κατάφερες με την ιδιαίτερη φωνή σου να μας μεταφέρεις στις εποχές εκείνες. Εσύ προσωπικά όταν ερμηνεύεις τραγούδια τέτοιον μεγάλων καλλιτεχνών όπως η  Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου η της Μαρίκας Νίνου, νιώθεις ότι μεταφέρεσαι στην  εποχή εκείνη των λαϊκών πάλκων, τότε που όλα ήταν πιο αυθεντικά; 

Προσπαθώ να βιώνω μέσα απ’τις μουσικές την αύρα εκείνης της εποχής. Σίγουρα η συγκεκριμένη ταινία σε μεταφέρει στο παρελθόν με έναν μαγικό τρόπο.

Σίγουρα μετά από τόσα χρόνια καλλιτεχνικής καριέρας έχεις είδη  δημιουργήσει την δική σου ηχητική ταυτότητα. Αν όμως σου έλεγα να μου συγκρίνεις την χροιά της φωνής σου με κάποια παλιά ερμηνεύτρια του λαϊκού πενταγράμμου, ποιο όνομα θα ήταν αυτό;

Δεν ξέρω αν θα πέσω μέσα. Εξ άλλου αυτό που ακούω στη φωνή μου μπορεί να διαφέρει από αυτό που τελικά ακούγεται. Ίσως θυμίζει σε κάποιες περιπτώσεις η φωνή μου την Πόλυ Πάνου, ή την Μοσχολιού. Ή εγώ το αντιλαμβάνομαι έτσι επειδή τις αγαπώ πολύ και τις δύο.

Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια της καλλιτεχνικής σου σταδιοδρομίας έχεις κάνει λάθη που θα ήθελες να τα διορθώσεις; Και εάν ναι, τι είδους λάθη;

Όλοι έχουμε κάνει λάθη και άλλωστε είναι ένας τρόπος να εξελισσόμαστε. Δεν θα άλλαζα κάτι όμως στην μέχρι τώρα πορεία μου.

Ασπασία  ποια είναι η γνώμη σου για το παραδοσιακό και λαϊκό τραγούδι πιστεύεις είναι η ταυτότητα του έθνους μας;

Αναμφισβήτητα είναι η ταυτότητά μας και οφείλουν οι άνθρωποι του πολιτισμού να το προστατεύουν και να το διδάσκουν στις νεώτερες γενιές.

Τι είναι αυτό που αναζητάς σαν καλλιτέχνης μέσα από την λαϊκή και παραδοσιακή μουσική;

Την αλήθεια και την αγνότητά της.

Τι είναι αυτό που σε φοβίζει περισσότερο σήμερα; Και τι είναι αυτό που σου δίνει δύναμη να προχωρήσεις σε ότι και αν κάνεις;

Με προβληματίζει το γεγονός ότι ο κόσμος δεν αναζητά, δεν ψάχνει, αρκείται στο εύκολο στο γρήγορο, στο “δε βαριέσαι”. Αυτό αφορά πολλούς τομείς αλλά συμβαίνει και με την μουσική. Με κάνει αισιόδοξη η μεγάλη προσπάθεια των μουσικών σχολείων που στόχο έχουν να δημιουργήσουν όχι μόνο καλούς μουσικούς αλλά ανθρώπους με ανεπτυγμένη παιδεία και ευαισθησία.

Είσαι άνθρωπος που σου αρέσει να κάνεις όνειρα στην ζωή; Πιστεύεις ότι μπορούν να γίνουν πραγματικότητα κάποια στιγμή στην ζωή μας;

Ανέκαθεν έκανα όνειρα και μάλλον δεν θα σταματήσω ποτέ. Κάποια πραγματοποιούνται και κάποια όχι. Καλό είναι να μην χάνουμε την πίστη και τον προσανατολισμό μας όταν αυτά δεν εκπληρώνονται, αλλά να προχωράμε στα επόμενα.

Για την Ασπασία, ο ερωτάς είναι ένα συναίσθημα που μπορεί να την αποσυντονίσει από τα πάντα;

Κάτω από κατάλληλες συνθήκες ναι, μπορεί να συμβεί, και έχει γίνει στο παρελθόν. Αργότερα απλώς έμαθα να το διαχειρίζομαι και να μην το αφήνω ανεξέλεγκτο.

Η Ασπασία  πόσο ευλογημένη θεωρεί ότι είναι στην ζωή της; Κάνει πάντα  πράγματα που θέλει η κάνει πράγματα συνήθως που θέλουν οι άλλοι; 

Είναι ευλογημένη επειδή κάνει αυτό που αγαπάει και αξιοποιεί το ταλέντο που της δόθηκε. Πάλεψε πολύ σκληρά για να μπορέσει να κάνει περισσότερο αυτά που θέλει η ίδια παρά αυτά που θέλουν οι άλλοι. Δεν είμαι σίγουρη ότι τα έχει καταφέρει ακόμα…

Πιστεύεις στον Θεό; Ποια είναι η σχέση σου με τα θεία;

Δεν είμαι τόσο κοντά με τη θρησκεία. Θα έλεγα ότι είμαι μακριά. Όσο για το Θεό, πιστεύω σε έναν Θεό έτσι όπως εγώ τον αντιλαμβάνομαι και σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με τον Θεό που κατά καιρούς με έμαθαν να πιστεύω.

Λες εύκολα όχι στη ζωή σου;

Καθόλου. Είναι σοβαρό ελάττωμα.

Αν είχες την επιλογή να γυρίσεις το χρόνο πίσω σε ποια εποχή θα ήθελες να ζήσεις;

Καταπιάνομαι με τις αναπαλαιώσεις επίπλων και τώρα τελευταία ανακαλύπτω τεχνοτροπίες χρωματισμού. Γενικά ασχολούμαι αρκετά με τη διακόσμηση του σπιτιού. Μεγάλη επίσης ευχαρίστηση βρίσκω στη μαγειρική.

Ασπασία σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που διέθεσες για να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη. 

Εγώ ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία!