Ιστορίες: Η Γενοκτονία του Μικρασιατικού Ποντιακού  και Ανατολικοθρακιώτικου  Ελληνισμού και ο  Τουρκοφασισμός των δήθεν προοδευτικών που την αρνούνται.

‘Αρθρο της Ιστορικού διδάκτωρ Βαλκανικού Πολιτισμού Μελίνας Κονταξής.

Σε παλαιότερη συνέντευξη του στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία ο Τούρκος ακαδημαϊκός Σαίτ Τσετίνογλου, όταν του επισημάνθηκε ότι κάποιοι  Έλληνες αρνούνται ότι έγινε γενοκτονία, επισήμανε ότι η ιστορία διαψεύδει τους ιστορικούς αυτούς. Στη συνέχεια αναφέρεται στο πρώτο πλήγμα κατά των Ελλήνων, την εκδίωξη 250.000 Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης και της Δυτικής Ανατολίας από τις εστίες τους. Λέει επίσης ότι πριν την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου ο αριθμός των Ελλήνων που εκτοπίστηκε είναι 1,5 εκατομμύριο, από τους οποίους περίπου οι μισοί έχασαν τη ζωή τους.

Σύμφωνα με τους δήθεν προοδευτικούς, τα εγκλήματα του Κεμάλ είναι εξηγητέα, δεν αναγνωρίζουν τη γενοκτονία γιατί ενοχλήθηκε από την παρουσία του Ελληνικού στρατού στη Σμύρνη το 1919.

Σε άλλη συνέντευξη του στο Pontos. gr αναφέρει ότι ο Αχμέντ Μπεντεβί Κουράν γράφει ότι στα μάτια της κεντρικής επιτροπής του κόμματος Ένωσης και Προόδου οι Βούλγαροι, οι Σέρβοι, οι Έλληνες και οι Αρμένιοι ήταν εχθροί του κράτους, οι δε Άραβες, οι Κούρδοι και οι Αλβανοί είχαν προδώσει την πατρίδα. Στην ίδια συνέντευξη ανέφερε ακόμα σχετικά  με τον Πόντο, ότι στο δημοτικό συμβούλιο της Σαμψούντας από τις 7 θέσεις οι 6 ανήκαν σε Έλληνες του Πόντου, ενώ στο διοικητικό συμβούλιο του εμπορικού επιμελητηρίου    υπήρχαν 4 Πόντιοι, 3 Αρμένιοι και 1 Τούρκος.

Δεν ξεχνάμε ότι το σχέδιο των Νεότουρκων για την εξόντωση των χριστιανικών εθνοτήτων ανακοινώθηκε επίσημα στο συνέδριο τους στη Θεσσαλονίκη, το 1911. Οι χριστιανικές  εθνότητες η θα αφομοιώνονταν με τη βία η θα εξοντώνονταν. Οι προθέσεις τους όμως είχαν ήδη φανεί από το 1908. Το μεγαλύτερο μέρος του Ελληνικού λαού χαιρέτισε το νέο καθεστώς, μαζί και ο Ελληνικός τύπος της Θεσσαλονίκης. Οι ελπίδες τους γρήγορα διαψεύστηκαν και αυτό φαίνεται στα πρωτοσέλιδα τους.  Ήδη από το 1908 η Αλήθεια διαμαρτύρεται για την επίθεση του Τουρκικού καθεστώτος ενάντια  σε κάθε τι Ελληνικό και καταγγέλλει το κατ επίφαση συνταγματικό καθεστώς με το οποίο διεξήχθησαν οι εκλογές. Ο Νίκος Ψυρρούκης γράφει… η προσεκτική  μελέτη του Κεμαλισμού μας πείθει ότι πρόκειται για μια βαθιά αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική θεωρία. Ο φιλοναζισμός και οι άλλες αντιδραστικές δοξασίες είναι νομοτελειακή αντίδραση του Κεμαλισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Χίτλερ θαύμαζε τον Κεμάλ, επιφανείς δε ναζί συνέκριναν τους Έλληνες και τους Αρμένιους με τους Εβραίους της  Γερμανίας.

 

Η Γενοκτονία είχε προαναγγελθεί, όταν πήγαμε στην Μικρά Ασία -που καλώς κάναμε και πήγαμε- διεκδικώντας τα ελάχιστα δικαιώματα του Μικρασιατικού Ελληνισμού, βρισκόταν σε εξέλιξη, έγινε ένα διάλλειμα που δυστυχώς κράτησε λίγο, εξαιτίας της εξάρτησης των Ελληνικών κυβερνήσεων από τους ξένους, της προδοσίας ενός σημαντικού κομματιού του κράτους, που κουράστηκε λέει από τους συνεχείς πολέμους, ενώ η δική του ελευθερία κερδήθηκε μετά από 400 χρόνια χάρη και στα αδέρφια τα οποία το 1920 αποφάσισε ότι έπεφταν μακριά, και φυσικά χάρη στην προδοσία των συμμάχων.

Ο Αγώνας για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του Μικρασιατικού, Ποντιακού και Ανατολικοθρακιώτικου Ελληνισμού είναι το ελάχιστο χρέος απέναντι στα θύματα, όπως και η απαίτηση για δικαίωση, την οποία οι Αρμένιοι δεν έπαψαν ποτέ να διεκδικούν. Οι αρνητές της, ανεξαρτήτως ιδεολογικής προέλευσης, δεν είναι τίποτα άλλο από φασίστες, ανεξαρτήτως ψευδαισθήσεων.