Μοναστηριακός Τουρισμός Ιερά Μονή Αγίας Λαύρας Το «Μοναστήρι του Έθνους»

Στη νοτιοδυτική πλευρά των Καλαβρύτων, απέχοντας μόλις 5 χιλιόμετρα από την ιστορική πόλη, συναντάμε ένα από τα κορυφαία αξιοθέατα της περιοχής. Την Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας. Λίκνο της εθνικής μας παλιγγενεσίας∙ πανελλήνιο εθνικοθρησκευτικό προσκύνημα πρώτου μεγέθους και μια από τις αρχαιότερες μονές του ελληνισμού.

Μέσα σε ένα επιβλητικό τοπίο και με το βυζαντινό στοιχείο να κυριαρχεί, μεταφερόμαστε αιώνες πίσω –στους χρόνους της Αυτοκρατορίας του Νικηφόρου Φωκά– όταν ο Αγιορείτης ασκητής Ευγένιος ιδρύει, κατά την παράδοση, τη Μονή. Παρά τις τόσες καταστροφές, τις πυρκαγιές και τις λεηλασίες που σημάδεψαν την πολυκύμαντη ιστορία της, η Μονή υψωνόταν κάθε φορά ακόμη καλύτερη και πιο μεγαλοπρεπής…

Η ιστορία έχει κατακυρώσει την τεράστια προσφορά της Αγίας Λαύρας στην «Εθνική μας υπόθεση», καθώς επί τουρκοκρατίας αποτέλεσε κέντρο εθνικής δράσης. Στο θρησκευτικό και εθνικό αυτό προπύργιο «από φυλακής πρωίας μέχρι νυκτός» θερμές προσευχές και μυστικοί εθνικοί πόθοι συμπλέκονται∙ Εκκλησία και Έθνος συμπορεύονται. Και όταν η μεγάλη ώρα σημαίνει, η λαχτάρα της Φυλής για την ελευθερία παίρνει αρχή και υπόσταση. Στην Ωραία Πύλη του Ναού της Αγίας Λαύρας οι πρώτοι αγωνιστές ορκίζονται, υπό τον εθνεγέρτη Παλαιών Πατρών Γερμανό, «Ελευθερία ή Θάνατος» στο πανένδοξο λάβαρο του αγώνα.

Επισκεφθείτε το Μουσείο της Μονής και ξαναζήστε τη χιλιόχρονη ιστορία της. Καλλιτεχνήματα χάρμα οφθαλμών∙ πολύτιμοι θησαυροί ανυπολόγιστης εθνικής σημασίας∙ αφιερώματα της λαϊκής πίστης και εθνικά κειμήλια. Ανάμεσά τους, το ιερό Λάβαρο –η πρώτη σημαία του Ελληνικού Έθνους– τα όπλα των αγωνιστών του 1821, τα άμφια και η ποιμενική ράβδος του Αρχιεπισκόπου Παλαιών Πατρών Γερμανού, το αδαμαντοκόλλητο Ευαγγέλιο –δώρο της Αικατερίνης της Μεγάλης–, ο Επιτάφιος του 1754, η εικόνα του Αγίου Γεωργίου κεντημένη από την «Κοκόνα του Ρολογά», σημαντικά αντικείμενα λατρείας, καθώς και πλήθος εγγράφων χρονολογημένα από το 1688 έως το 1906.

Ξαποστάστε κάτω από τον αιωνόβιο πλάτανο –μνημείο της φύσης και αυτός– για λίγες στιγμές περισυλλογής, συγκίνησης και ευγνωμοσύνης για το ιερό τούτο Παλλάδιο της Ορθοδοξίας.