Οι δικοί μου μάγκες είναι εκείνοι που έχουν γεμίσει εμπειρίες από νωρίς και δεν επαναπαύονται νωχελικά στον καναπέ τους με ανεκπλήρωτα σχέδια και πλάνα.

 

 

Μπορεί να τα έχεις ακούσει και ως αγρίμια, ή αλήτες. Μπορεί να τα έχεις αποφύγει με προτροπές των γύρω σου, νομίζοντας πως σίγουρα θα αποτελέσουν κακή επιρροή. Μπορεί  να έχεις κάνει παρέα μαζί τους και να έχεις θαυμάσει το ατρόμητο φλερτ τους με τον κίνδυνο και την παράδοξη δίψα τους για ζωή. Μπορεί να έχεις σαγηνευτεί από τα λόγια τους, που χωρίς να έχουν βγάλει ενδεχομένως κάποιο μεγάλο πανεπιστήμιο, εκφράζουν με γλαφυρότητα μια μαγεία για την ζωή. Την δική τους ζωή, την ζωή γενικά, την ζωή που ίσως να ήθελες να ζήσεις και εσύ.

Τα συγκεκριμένα παιδιά, μπορεί να δουλεύουν νύχτα, μπορεί και όχι. Δε θα μιλήσω για μια συγκεκριμένη ομάδα ατόμων που τους έχεις κολλήσει μια ταμπέλα στο νου απλά επειδή έτυχε να εργάζονται το βράδυ. Όχι όχι δεν είναι αυτά τα παιδιά της νύχτας. Τα αγρίμια που σου αναφέρω εγώ, είναι καθαροί άνθρωποι που πέρασαν πολλά. Που την νύχτα μπορεί να ανεβαίνουν σε μια μηχανή και να νιώθουν ελεύθεροι με τις σκέψεις τους. Μπορεί να ζουν ανάμεσά σου την ημέρα, μα μόνο η νύχτα να έχει δει το πραγματικό τους πρόσωπο. Είναι οι άνθρωποι που κάνουν λάθη και τα μετατρέπουν σε εμπειρίες ζωής και συμβουλές για τους επόμενους. Είναι οι άνθρωποι που μπορούν να διαχειριστούν σχεδόν ό,τι και αν προκύψει και αυτομάτως, σου δημιουργούν ένα αίσθημα πως  μπορείς να στηριχθείς πάνω τους εάν χρειαστεί, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.

Οι δικοί μου μάγκες είναι εκείνοι που έχουν γεμίσει εμπειρίες από νωρίς και δεν επαναπαύονται νωχελικά στον καναπέ τους με ανεκπλήρωτα σχέδια και πλάνα.

Έχουν δει τον έξω κόσμο και ξέρουν να τον διαχειριστούν, αλλά και να αντέξουν τα χαστούκια του. Μπορεί να την έχουν δουλέψει κιόλας την νύχτα, ή απλά μπορεί να την έχουν αντέξει. Μπορεί το τσιγάρο που σιγοσβήνει στα δάχτυλα,  να είναι πλέον προέκταση του χεριού τους και αυτό να αποτυπώνεται στο δικό σου μυαλό ως κακή συνήθεια. Η ψυχή τους όμως να ξέρεις,  θα είναι τόσο καθαρή και απαλλαγμένη από καθωσπρεπισμούς που ανταγωνίζεται μονάχα την ψυχή ενός μικρού παιδιού.

Σαφώς και τα αγρίμια κάνουν λάθη και μάλιστα σημαντικά. Σαφώς και τα αγρίμια ζουν την ζωή τους στα άκρα με πλήρη συναίσθηση πως κάθε αμαρτία πληρώνεται. Μα όταν σε επιλέξει ένας τέτοιος άνθρωπος μην φοβηθείς. Μην τρέξεις να φύγεις μακριά από την φαινομενικά κακή επιρροή. Εάν ξέρεις τα όρια σου και τα θέλω σου, τότε μείνε κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους. Εάν μπορείς να διαχειριστείς το σκοτάδι τους, τότε είναι τιμή σου που σε διάλεξαν. Γιατί μόνο για εκείνους τους ανθρώπους είσαι πραγματική επιλογή. Δεν βολεύονται μαζί σου σε έναν προκαθορισμένο μικρόκοσμο, πολύ απλά γιατί δεν το έχουν ανάγκη. Έχουν φάει την ζωή με το κουτάλι και είναι πλέον σε θέση να ξεχωρίσουν συνειδητά το επιδόρπιό τους.

Εάν τους έχεις για φίλους, να ξέρεις πως θα σε στηρίζουν στα δύσκολα και θα είναι πάντα η ψυχή της παρέας. Εάν τους έχεις οικογένεια, να ξέρεις πως θα έχουν μια ζωή τις ανάγκες σου πάνω από τις δικές τους και δεν θα επιτρέψουν σε κανέναν να γκριζάρει τον γαλανό σου ουρανό που θα πασχίσουν τόσο για να χτίσουν. Εάν τους έχεις για συντρόφους, κάθε σου στιγμή μαζί τους θα είναι μάθημα και συνάμα απόλαυση. Η ανάγκη να βρίσκεσαι κοντά στα αγρίμια σου θα μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο, μαζί με την περηφάνια σου που στέκονται αντάξια και συνειδητά στο πλευρό σου.

Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα κοιτάξεις κατάματα ένα αγρίμι, ένα παιδί της νύχτας, ψάξε λίγο καλύτερα μέσα στα μάτια του. Κοίτα το παιδί που κρύβει η αθώα του ψυχή και αγκάλιασέ το. Στάσου δίπλα του σωστά και προσπάθησε να πάρεις λίγη πείρα για την ζωή, μόνο όση θέλει να σου δώσει εκείνο όμως.

Σεβάσου τα όριά του και εάν το αντέχεις, μείνε στο πλευρό του.

 

Της Λίνας Δημακοπούλου.