Ιωάννης Δομβόλης :Είναι ο αφανής μεγάλος Εθνικός Ευεργέτης της Ελλάδας, που  πρόσφερε όλη του την περιουσία για την ίδρυση του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Δεν γνωρίζω πόσοι από τους αναγνώστες του άρθρου μου γνωρίζουν ή έχουν ακούσει το όνομα του Ηπειρώτη – μεγάλου Εθνικού ευεργέτη Ιωάννη Δομβόλη, ιδρυτή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Εγώ προσωπικά στα σχολικά μου χρονιά δεν διδακτικά πότε και δεν με ενημέρωσε πότε , κανένας δάσκαλος η καθηγητής μετέπειτα στο λύκειο για αυτόν τον μεγάλο Έλληνα εθνικό ευεργέτη. Αλήθεια γιατί η ελληνική ιστορία να μην αναφέρει και να μην διδάσκει στα ελληνικά σχολεία , αυτούς του μεγάλους και ευλογημένους ανθρώπους;;;

Προσωπικά ευχαριστώ τον θεό που είχα την μεγάλη τύχη και χαρά να με αξιώσει  να ενημερωθώ έστω και καθυστερημένα για αυτό τον μεγάλο άνθρωπο , μέσα από ένα μεγαλειώδες έργο που ευλόγησε ο θεός να γράψει ο συγγραφέας και Ιστορικός Ιωάννης Κορνιλάκης ποιο είναι αυτό;: (O Άγιος της Πολιτικής 1831 – 2011  180 χρόνια μετά από την δολοφονία του) .

Αλλά ας δούμε ποιος ήταν ο Ιωάννης Δομπόλης και ποιο το έργο του για την Ελλάδα.

Ο Ιωάννης Δομπόλης: Όλοι μιλούσαν και έλεγαν ότι ο Ιωάννης Δομβόλης ήταν ένας καλοσυνάτος άνθρωπος. Παρ’ ότι ήταν ποια 58 ετών και απολάμβανε στην Αγιά Πετρούπολη μια ζωή ειρηνική ,παίρνει την απόφαση να ακολουθήσει τον Ιωάννη Καποδίστρια . Να ακολουθήσει τον Καποδίστρια όχι στην γη της επαγγελίας αλλά στο ιστορικό ραντεβού με τις στερήσεις τις δυσχέρειες και φυσικά του κινδύνους που παραμονεύαν.  Συνονόματος του Καποδίστρια ο Ιωάννης Δομβόλης είναι επτά χρόνια μεγαλύτερος του γεννήθηκε το 1769 στην Αγία Πετρούπολη, πρωτεύουσα τότε της Ρωσίας και ήταν απόγονος πολύ πλούσιας οικογενείας έμπορων στην Ρωσία .Ήταν γιος του Τριαντάφυλλου Δομβόλη, ο οποίος καταγόταν από το χωριό Κρετσούνιτσα (τώρα Δεσποτικό) των Ιωαννίνων. Ο ίδιος επεκτείνεται τις εμπορικές επιχειρήσεις του πατέρα του αφ΄ ενός και σε αυτές προσθέτει και τραπεζικές δραστηριότητες .Πολύ σύντομα η περιουσία του εκτινάσσεται , πολύ καλοί του φίλοι ο ίδιος ο Αυτοκράτορας της Ρωσίας και διάφοροι ευγενείς της εποχής εκείνης . Στην διάρκεια της ζωής του  θα τιμηθεί και ο ίδιος με το τίτλο της ευγενείας .

Όταν το 1809 ο Ιωάννης καποδίστριας έφτασε στην Αγιά Πετρούπολη , ο Ιωάννης Δομβόλης ήταν ένας από τους πρώτους που γνώρισε και έδεσε μαζί του για πάντα.  Είναι πολύ δύσκολο στην παγκόσμια Ιστορία  να συναντήσουμε δείγματα ειλικρινής φιλίας και ανιδιοτελής και μάλιστα που να φθάνουν στα όρια αυτοθυσίας. Τέτοια ήταν η φιλία μεταξύ των δυο ανδρών .

Ο Ιωάννης Δομβόλης μόλις πληροφορείτε την εκλογή Καποδίστρια στο ανώτατο αξίωμα της Ελλάδας , τα παρατάει όλα για να τον ακολουθήσει στην ευλογημένη γη της πατρίδας. Δεν τον κρατά πλέον τίποτα ούτε επιχειρήσεις ούτε υποχρεώσεις ούτε ακόμη και το περασμένο της ηλικίας του.

Για τον Ιωάννη Δομβολη όλα τα προηγούμενα αποτελούν λεπτομέρειες μπροστά στο δικό του χρέος . Τον Ιανουάριο του 1828 ο Ιωάννης Δομβόλης,  με αδελφική πρόταση και εμπιστοσύνη του Καποδίστρια στο πρόσωπο του,  τον ακολούθησε στην Αίγινα,  πρωτεύουσα τότε του νεοσύστατου Κράτους,  του ανέθεσε το Γενικό Ταμείο της Ελλάδας (Υπουργός Οικονομικών). Την εποχή αυτή ο Δομβόλης ίδρυσε την Εθνική Χρηματική Τράπεζα στο Ναύπλιο συμβάλλοντας ο ίδιος με το μεγάλο χρηματικό ποσό των 700 δίστηλων (Ισπανικό αργυρό πιάστρο).Πρέπει να πούμε ότι ο Δομβόλης τα χρήματα των μισθών που έπαιρνε από τις παραπάνω διοικητικές του θέσεις τις διέθεσε όλες για τις διάφορες ανάγκες του Έθνους μας. Δυστυχώς όμως λίγο αργότερα η υγειά του θα κλονιστεί και θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει την αγαπημένη του Ελλάδα και τον πιστό του αδελφικό του φίλο ήταν στα τέλη του 1830. Επιστρέφει στην Αγιά Πετρούπολη και λίγο πριν αναχωρήσει από το μάταιο κόσμο θα βάλει μια υπογραφή. Μια υπογραφή που τον τοποθετεί στο πάνθεον της ιστορίας των ευεργετών του έθνος μας μα πιο ψηλά στο πάνθεον του πιο ψηλού ιδανικού της γήινης ζωής του ιδανικού και της φιλίας .

 

Ο Ιωάννης Δομβόλης στις 4/2/1849  δεκαοκτώ χρόνια μετά την δολοφονία του φίλου αδερφού και πατέρα του Έθνους δεν τον έχει ξεχάσει . Δεν έχει ξεχάσει την κοινή τους αγωνιά που είναι τα παιδιά και η μόρφωση τους γιατί αυτά τα παιδιά είναι το μέλλον της Ελλάδας . Ο Ιωάννης Δομβόλης στις 4/2/1849 υπογράφει την διαθήκη του . Αφήνει ολόκληρη την κινητή περιουσία του σε ένα λογαριασμό Ρώσικης Τράπεζας . Καταθέτει στον λογαριασμό αυτό οκτακόσιες δέκα πέντε χιλιάδες ρούβλια , να τοκίζονται μέχρι το Ελληνικό κράτος να φτιάξει ένα πανεπιστήμιο στο οποίο το όνομα του Εθνομάρτυρα Καποδίστρια, όρος απαράβατος στην διαθήκη του . Ο Όρος αϊτός ήταν δύσπετος . Παρότι ο Ιωάννης Δομβόλης τον επόμενο χρόνο ακριβώς το 1850  ταξίδεψε για να συναντήσει στην αιωνιότητα πλέον την ψυχή του Ιωάννη Καποδίστρια , χρειάστηκαν 61 ολόκληρα χρόνια για να ικανοποιηθεί η  διαθήκη του .

 

 Το 1911 η Ρωσική Αυτοκρατορική Τράπεζα διέθεσε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό των καταθέσεων του Δομβόλη και δημιουργήθηκε στην Αθήνα το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο. Με τη δημιουργία και του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου το 1922 ενοποιήθηκαν τα δυο Πανεπιστήμια, το Εθνικό, που λειτουργούσε στην Αθήνα προ πολλών ετών, με το Καποδιστριακό,  υπό τον τίτλο «Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο», με κοινή διεύθυνση και το ίδιο επώνυμο. Η διαφορά τους αναφέρεται μόνον στις κατευθύνσεις των Σχολών. Στο Εθνικό υπάγονται οι θετικές Σχολές (Ιατρική, Φυσικομαθηματική και φαρμακευτική), ενώ στο Καποδιστριακό οι θεωρητικές Σχολές (Θεολογική, φιλοσοφική και Νομική).

  Σύμφωνα με την επιθυμία του Ιωάννη Δομβόλη, ένα πολύ μεγάλο μέρος των χρηματικών του καταθέσεων στη Ρώσικη Αυτοκρατορική Τράπεζα αφέθηκε για τοκισμό, καταθέσεις που θα τις εισέπραττε το Ελληνικό Δημόσιο. Δυστυχώς όμως, με την Οκτωβριανή Σοβιετική Επανάσταση του 1917 εξανεμίσθησσν με τον πληθωρισμό που υπέστη το ρούβλι (Ρωσικό νόμισμα) και δεν περιήλθαν αυτές οι καταθέσεις στην Ελλάδα.

Κλείνοντας το αφιέρωμα μας στο  μεγάλο Εθνικό Ευεργέτη Ιωάννης Δομβόλη θα θέλαμε να τονίσουμε ότι , η χειρονομία του στην παγκόσμια ιστορια δεν έχει ανάλογο προηγούμενο .Δεκαεννέα ολόκληρα χρόνια μνήμης μέχρι την διαθήκη σου και σε αυτή να μην βάζεις το όνομα σου . Να προσφέρεις όλη σου την περιουσία και όχι μόνο να μην βάζεις το δικό σου όνομα αλλά να παραμένει ο ίδιος στην αφάνεια προς χάρη κάποιου άλλου. Ο κάποιος άλλος φυσικά δεν ήταν ένα τυχαίος ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας ....

  Υ.Γ. Ο Ιωάννης Δομβόλης το 1849 μας έστειλε ένα μήνυμα. Μην τον ξεχάσετε. Ένα ολόκληρο σύστημα έκανε τα πάντα για να μην το θυμηθούμε ξανά…

 

 

 

 

Πηγες : από το βιβλίο (ο Άγιος της Πολιτικής του Ιωάννη Κορνιλάκη )