Κριτική θεάτρου: Είδαμε την «Αγγέλα» του Γ. Σεβαστίκογλου στο Θέατρο Altera Pars για 2ος χρόνο.

Ηθογραφία της Ελλάδας του 1950 που σε πρώτη ματιά μπορεί να φαντάζει μερικώς ξεπερασμένη ως θέμα, μιας και αναφέρεται σε έναν «θεσμό» (αυτόν της υπηρέτριας/οικιακής βοηθού), που έχει πάψει να υφίσταται (ή σε μεγάλο μέρος έχει αλλάξει) στην ελληνική κοινωνία, αλλά με δυνατή υπόθεση και ερμηνείες που σε απορροφούν και σε αγγίζουν.

Τραγικά επίκαιρος και εξελιγμένος (trafficking) ο μηχανισμός ηθικής διάβρωσης που περιγράφεται στο έργο, ο οποίος και στις μέρες μας παραμένει καλά κρυμμένος, όσο λειτουργεί χωρίς απρόβλεπτα και τραγικά γεγονότα. Και από ένα τέτοιο τραγικό γεγονός που προκαλεί δυσλειτουργία στο σύστημα (την αυτοκτονία μιας υπηρέτριας), ξεκινά η πλοκή του έργου όπου οι χαρακτήρες καλούνται όχι στο να ανακαλύψουν γιατί οδηγήθηκε στην αυτοκτονία η αυτόχειρας (οι περισσότεροι γνωρίζουν και σιωπούν), αλλά στο να αποφασίσουν (και να πληρώσουν το τίμημα της επιλογής τους) αν θα αντισταθούν ή θα υποκύψουν στο ηθικά διεφθαρμένο σύστημα.

Η ηρωΐδα που φτάνει για να εργαστεί στο σπίτι που υπηρετούσε η εκλιπούσα κουβαλά τους δικούς της δαίμονες, αλλά φαίνεται εξαρχής η διαφορετικότητά της (ακόμα και από το κατακόκκινο φόρεμά της). Αντιστέκεται στην εκμετάλλευση, την καταπίεση και τη διαφθορά, μάχεται και διεκδικεί ένα καλύτερο αύριο, ερωτεύεται, και όπως όλοι, στο τέλος πληρώνει το τίμημα των επιλογών της.

Οι βαθιά ανθρώπινοι χαρακτήρες σε ένα έργο με δραματικές ομοιότητες με την σημερινή εποχή της μετανάστευσης, όπου η ανθρώπινη υπόσταση δοκιμάζεται, καθώς και οι γρήγορες εναλλαγές σκηνών κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή όπου ταυτίζεται με τους χαρακτήρες και ανυπομονεί για την κάθαρση. Ποιος όμως είναι αυτός που νικά τελικά; Πόσο έτοιμος είναι ο άνθρωπος να τα βάλει με ένα ηθικά διεφθαρμένο σύστημα; Πόση σημασία έχει τελικά η ανθρώπινη ζωή; Πώς λειτουργούν τα κυκλώματα εμπορίας ανθρώπων και τι είναι αυτό που κάνει τα θύματα να παραιτούνται; Ποιος είναι ο ρόλος της κοινωνίας που γνωρίζει και εθελοτυφλεί;  

Ένα παλαιό βαφείο αυτοκινήτων που μετατράπηκε σε θέατρο από την κυρία Μίνα Χειμώνα και τον κύριο Πέτρο Νάκο, αποτελούν το λειτουργικό σκηνικό της παράστασης. H λιτή σκηνοθεσία του Πέτρου Νάκου αξιοποιεί κάθε τετραγωνικό της σκηνής, αλλά και του χώρου της πλατείας, ενώ η μουσική επένδυση είναι αξιοσημείωτη.

Στο σύνολό του ο θίασος καταθέτει σωστές-γεμάτες ερμηνείες. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στην κυρία Έλενα Καστανά που απέδωσε συγκλονιστικά τον σημαντικό ρόλο της Γεωργίας και στην κυρία Αγγελική Κοντού για την οργισμένη πνοή που έδωσε στην Αγγέλα.

Σκηνοθεσία: Πέτρος Νάκος 

Σκηνικά: Altera Pars

Επιμέλεια σκηνικού: Σάββας Πασχαλίδης 

Κοστούμια: Δέσποινα Κολοκοτσά

Πρωτότυπη μουσική της παράστασης: Ελένη Λομβάρδου 

Φωτισμοί: Πέτρος Νάκος

Επιμέλεια Κίνησης:  Ελβίρα Μπαρτζώκα 

Μουσική επιμέλεια:  Πέτρος Νάκος – Αγγελική Κοντού 

Διανομή: 

Αγγέλα:  Αγγελική Κοντού 

Λάμπρος:  Παύλος Εμμανουηλίδης

Στράτος: Πέτρος Νάκος 

Γεωργία:  Έλενα Καστανά

 Άννα:  Στέλλα Κωνσταντάτου 

Φανή:  Μελανία Μπαλτσίδου 

Νέρα:  Κυριακή Στούρου

Μένιος:  Γιάννης Ανδρουλακάκης 

Κα Παπά:  Στέλλα Κωνσταντάτου 

Γκαρσόνι: Θάνος Κώτσης

Έναρξη παραστάσεων 14 Οκτωβρίου.

Παραστάσεις : Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21:00.

Τιμές εισιτηρίων:

Γενική είσοδος: 15 ευρώ

Φοιτητικό: 12 ευρώ

Άνεργοι/Ομάδες: 8 ευρώ