Δυστυχώς ο διάβολος σήμερα κάνει πολύ καλά την δουλειά του και έχει μεγάλη επιτυχία.

Κατάφερε να διαλύσει τα πάντα αλλά το καλύτερο που κατάφερε είναι να πείσει τους ανθρώπους ότι όλα πάνε καλά.

Κατάφερε να διαλύσει την οικογένεια που αποτελεί τον πιο στενό δεσμό του ανθρώπου. Διέλυσε την οικογένεια που είναι το ομορφότερο, το αγιότερο και το πιο θερμό δημιούργημα του Θεού.  Έφερε τα διαζύγια, την μοιχεία, και ότι κακό υπάρχει.

Δυστυχώς ο άνθρωπος παρασύρθηκε και χωρίς να το καταλάβει έχει τυλιχτεί στα πλοκάμια του διαβόλου.

Ο Χριστός ευλόγησε τον γάμο και την οικογένεια και ο διάβολος τα κατάστρεψε.

Απλά θα σου υπενθυμίσω τι είναι ο γάμος και η οικογένεια σύμφωνα  με τα λόγια του Χριστού μας και όχι όπως θα ήθελε ο διάβολος.

Ζούμε σε μια εποχή που «ο καθένας ακολουθεί το δρόμο του. Η σύζυγος παίρνει τη δική της κατεύθυνση και ο σύζυγος τη δική του και πουθενά δεν συναντιούνται οι δρόμοι τους. Ο  βασικός σκοπός του Γάμου είναι, μέσα από την συζυγική αγάπη να προάγουμε την αγάπη μας στον Κύριο.

Η αγάπη είναι δώρο του Θεού στους συζύγους, για να τους βοηθήσει να στηρίξουν την σχέση τους. Η αγάπη δεν παύει ποτέ να είναι της μόδας ή επίκαιρη. Η τρυφερότητα δεν θεωρείται ταμπού σε κανέναν πολιτισμό. Και ο άντρας και η γυναίκα έχουν ανάγκη να αγαπιούνται μέχρι το τέλος της ζωής τους,, όπως και την ημέρα του γάμου τους.

Πάρτο απόφαση ότι ο γάμος είναι ένας θεσμός θεοσύστατος και αδιάλειπτος. Το βασικότερο στοιχείο για την επιτυχία ενός γάμου είναι το ανδρόγυνο να βαδίζει στο δρόμο του Θεού. Όταν ο άντρας ζει για το Θεό σύμφωνα με τη διδαχή της Αγίας Γραφής και των Πατέρων της Εκκλησίας επηρεάζει όλη την πορεία της οικογένειάς του. Όταν η γυναίκα αγαπά το Θεό με όλη την καρδιά, τη δύναμη και την ψυχή της, τότε συμβάλλει στο στερέωμα της οικογένειάς της. Τα παιδιά θα το βλέπουν, θα το αισθάνονται, θα το ζουν. Οι γείτονες θα το παρατηρήσουν και η Εκκλησία θα τους χαίρεται. Με τους ευλογημένους καρπούς του γάμου δημιουργείται η οικογένεια. Το ζευγάρι κάποια στιγμή θα αποκτήσει παιδιά.

 

Η προσπάθεια, τόσο του άντρα όσο και της γυναίκας και των παιδιών, είναι να κάνουν το σπίτι ευχάριστο, αναπαυτικό και ελκυστικό. Με τον αμοιβαίο σεβασμό όλων των μελών της οικογένειας, με την υπομονή και την προθυμία να υπηρετεί ο ένας τον άλλο, το σπίτι γίνεται μια ζεστή φωλιά.

Η οικογένεια, ιδιαίτερα στις μέρες μας, είναι η μοναδική ενότητα που ξεκουράζει, γαληνεύει και δίνει δύναμη στο σύγχρονο ταλαιπωρημένο άνθρωπο. Όπου υπάρχει οικογενειακή εστία με τα χαρακτηριστικά της φυσιολογικής οικογενειακής ζωής, εκεί υπάρχει ειρήνη και αγάπη. Το άγχος, η κατάθλιψη, η στενοχώρια, η μελαγχολία δεν έχουν θέση. Μέσα στην οικογένεια, ο άνθρωπος μαθαίνει να ζει με άλλους ανθρώπους, διαφορετικούς από αυτόν. Εκεί δοκιμάζεται ο χαρακτήρας του, εκεί δίνει τις πρακτικές εξετάσεις της αγάπης, της αντοχής και της υπομονής. Ο λογικός άνθρωπος, και πολύ περισσότερο ο συνειδητός Χριστιανός που έχει τον νου του Χριστού, μαθαίνει στην οικογένεια να συμπεριφέρεται σαν άνθρωπος του Χριστού, παντού και πάντοτε.

Πολύ σωστά έχει αναφερθεί πως ο κάθε άνθρωπος είναι μια ξεχωριστή προσωπικότητα και όμοιά της δεν υπάρχει. Κάθε ξεχωριστή προσωπικότητα όμως έχει και το δικό της χαρακτήρα, το δικό της «πιστεύω», τη δική της συμπεριφορά και αντίληψη για κάθε τι που αφορά τον άνθρωπο ως άτομο, ως μέλος της οικογένειας και της κοινωνίας.

Στις διαφορετικές αυτές προσωπικότητες που ζούνε τόσο στενά μαζί, όπως συμβαίνει στην οικογενειακή ζωή, δημιουργούνται προστριβές, καυγάδες, λέγονται λόγια που δεν θα έπρεπε να ειπωθούν, δημιουργείται ψυχρότητα έστω και για λίγο καιρό, χαλαρώνουν οι στενές σχέσεις.

Ο ταπεινός άνθρωπος δεν μαλώνει. Ο πράος άνθρωπος δεν επιτίθεται. Επιδιώκει να διατηρεί την ειρήνη, ανεχόμενος το αγαπητό του πρόσωπο. Προσπαθεί να αποφεύγει τις συγκρούσεις, να ταπεινώνεται, να ζητάει συγνώμη και να υποχωρεί, ακόμη και αν αυτός έχει δίκιο.

Ευλογημένος ο άνθρωπος εκείνος που είναι ειρηνοποιός, γιατί αυτός είναι το παιδί του Θεού, είπε ο Κύριος Ιησούς στους Μακαρισμούς (Ματθ. 5:9).

Η οικογένεια ήταν, είναι και θα είναι η πιο ευλογημένη ενότητα, ο πιο στενός δεσμός και θεσμός της ζωής. Είμαστε ευγνώμονες στον Θεό για την οικογένεια. Χαιρόμαστε την οικογένειά μας και ζητάμε από τον Κύριο να μας δίνει δύναμη να τη διατηρούμε όπως Αυτός τη θέλει.

 

Ο διάβολος όμως δεν το θέλει αυτό. Αυτός είναι ο λόγος που φτάσαμε σήμερα εδώ.

 

Το  αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής είναι να χαθούν η απλότητα και η ειλικρίνεια, που χαρακτήριζαν τις καθημερινές σχέσεις. Χάθηκε και η αγαθή συνείδηση. Η κοινωνία αγρίεψε και οι άνθρωποι κυκλοφορούν στους δρόμους φοβισμένοι, περιχαρακωμένοι στον εαυτό τους, με την αγωνία εμφανώς αποτυπωμένη στα πρόσωπά τους.

 

 

Γιατί όμως φθάσαμε σ’ αυτήν την κατάσταση; Τι φταίει και η ζωή μας έχασε την ποιότητα και την ομορφιά της;

Την απάντηση, ακόμη μια φορά, τη δίνει ο αιώνιος λόγος του Θεού ,αφού εντοπίζει και προλέγει την πραγματική αιτία αυτής της κατάντιας.

Όσο και να μη θέλουν κάποιοι να το παραδεχθούν, είναι διαπιστωμένο ότι, η απουσία του Θεού από την ζωή των ανθρώπων είναι η κύρια αιτία για τα δεινά της ανθρωπότητας. Χωρίς το Θεό, δεν υπάρχουν φραγμοί, αναστολές ούτε επιδίωξη της αρετής. Η καρδιά είναι ευάλωτη σε κάθε κακή επιρροή, ενδίδει σε κάθε πειρασμό και γίνεται επιρρεπής στην ανομία και τη διαφθορά. Η δε αγάπη και η καθαρότητα, που ομορφαίνουν τη ζωή και της προσδίδουν αληθινό νόημα, απουσιάζουν.

 

Για το Θεό σημασία και αξία έχει το έσωθεν του ανθρώπου. Γιατί γνωρίζει ότι η καρδιά του ανθρώπου είναι ο τόπος όπου γίνονται οι πνευματικές διεργασίες και παίρνονται όλες οι αποφάσεις, καλές ή κακές. Ο  άνθρωπος ευθύνεται αποκλειστικά για τη θέση και τη διαμόρφωση που θα λάβει η καρδιά του. Ο Θεός του χάρισε ικανότητα να αξιολογεί και την απόλυτη ελευθερία να επιλέγει, δυστυχώς ακόμη και το κακό.

 

Είναι ανάγκη να αποκτήσουμε καθαρή καρδιά. Δεν είναι μειονέκτημα. Δεν θα γίνεις θύμα, αλλά θα αναβαθμιστείς στα μάτια του Θεού, γιατί αποκτάς το χαρακτήρα Του.

Ας επιστρέψουμε λοιπόν στον δρόμο που χάραξε ο Ιησούς Χριστός με το αίμα Του γιατί πήραμε λάθος δρόμο.

Θα σωθούμε μόνο εάν επιστρέψουμε στον δρόμο της αλήθειας και της ζωής, ο δρόμος που έχει ένα ένδοξο και αιώνιο τέλος, είναι Αυτός ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. Και η Διαθήκη Του, η Καινή Διαθήκη, είναι ο αλάνθαστος οδηγός για κάθε άνθρωπο που θέλει να βρίσκεται στο δρόμο της πραγματικής ζωής. Δυστυχώς όλοι μας, λίγο πολύ πλανηθήκαμε, σχεδιάζοντας δικούς μας δρόμους και ακολουθώντας άλλες διδασκαλίες από αυτές που γράφει το Ευαγγέλιο του Χριστού.  Αποτύχαμε, απογοητευθήκαμε, παρασυρθήκαμε στο δρόμο της αμαρτίας και πολλές φορές κλάψαμε.

Υπάρχει όμως διόρθωση όταν ένας άνθρωπος πέσει έξω και πλανηθεί και αποτύχει; Βεβαίως και υπάρχει. Είναι ο δρόμος της επιστροφής. Υπάρχει πάντα ο δρόμος της επιστροφής, όταν ο άνθρωπος καταλάβει ότι δεν πάει καλά και αφού έχει μετανιώσει για ότι έκανε στην ζωή του.

Κι εγώ ένας αμαρτωλός είμαι και καλώ κι εσένα να επιστρέψουμε μαζί στον Κύριο μας και Θεό μας, δια Ιησού Χριστού. Εκείνος μας έχει εξασφαλίσει την συγχώρεση και την αποκατάσταση μέσα στην οικογένεια Του. Ποτέ μην απελπίζεσαι. Όσο και αν έχεις προχωρήσει μέσα στην αμαρτία και ότι και αν έχει συμβεί στην ζωή σου, πάρε τον δρόμο της επιστροφής. Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός μας περιμένει.

 

Γράφει ο Πάτερ Θεόφιλος