Ο Σταμάτης Κραουνάκης μίλησε στον Κυριάκο Τσικορδάνο και στο greekaffair.gr

Σταμάτης Κραουνάκης

tsikordanos-kraounakis

“Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ” είναι ένα δύσκολο έργο. Πώς αποφάσισες να το ανεβάσεις;

Είναι μονόλογος. Καταρχήν δεν είναι θέατρο. Είναι ένα κείμενο ιδεαλιστικό. Είναι γραμμένο το ’31. Βάζει τον αρχαίο ήρωα, γιατί ο Βάρναλης είναι αρχαιογνώστης, πολύ σοβαρός αρχαιογνώστης, και βάζει τον ήρωα, τον αρχαίο φιλόσοφο να λέει αυτά που δεν είπε αυτός τότε, σε μια Ελλάδα που είναι… που κυνηγιόνταν οι αριστεροί, που υπάρχει το Καλπάκι, δηλαδή το στρατόπεδο που συγκεντρώνουν τους αριστερούς φαντάρους, ο χαφιεδισμός είναι στα ύψη, οι αριστεροί στην παρανομία, πράγμα που το κάνει αυτή τη στιγμή απόλυτα επίκαιρο. Δεν μου αρέσει η λέξη αλλά πάντως το κάνει ένα πράγμα που είναι σαν να έχει γραφτεί για τη στιγμή αυτή. Ο λόγος του και η γλώσσα του αφορά γεγονότα που δεν έχουν χρόνο. Δηλαδή αφορά γεγονότα που η Ελλάδα δεν έχει λυτρωθεί από αυτά, νόμιζε ότι λυτρώθηκε αλλά δεν λυτρώθηκε. Αυτός είναι ο λόγος που το έκανα: ήταν ενστικτώδες. Δεν πήρα το δρόμο της λογικής για να το αποφασίσω. Το είδα στον ύπνο μου κάποια στιγμή.

Το καλοκαίρι του ’11 μετά από μια συναυλία στο Ηράκλειο είδα στον ύπνο μου ότι παίζω αυτόν τον μονόλογο και ξύπνησα το πρωί και άνοιξα το ιντερνέτ και κατέβασα το 1ο κεφάλαιο και με ερέθισε τρομερά η φράση αυτή που λέει στο τέλος του 1ου κεφαλαίου «Α, ρε σεις. Είστε αθάνατοι. Και θα είσασταν ακόμα αθανατότεροι αν η μοίρα σας είχε γεμίσει με μια αλογίσια ουρά να σαλεύει μοναχή της και να κουνάει ζερβά-δεξιά για να διώχνει τις μύγες που σας τσιμπάνε την ώρα που κοιμάστε και την ώρα που δικάζετε σαν δικάζετε κοιμώμενοι.» Δεν αφήνει όρθιο κανέναν. Ούτε την κυβέρνηση, ούτε τους κατήγορους… οι θεατές μας υποτίθεται είναι οι κατήγοροι, και ούτε τον λαό. Δεν τον απενοχοποιεί τον λαό. Του «τη λέει» κανονικά. Έχει σημεία ας πούμε που τους μαλώνει πολύ. Λέει, «Αν ήσασταν ένας-ένας μπορεί να με αθωώνατε. Όλοι μαζί δεν μπορείτε. Γιατί όσο πιότεροι κολλάνε αναμεταξύ τους και κάνουνε πλήθος, λιγοστεύει η κρίση τους και περισσεύει η κακία».

Σταμάτη, ποια είναι τα μηνύματα που θέλεις να περάσεις μέσα από την παράσταση;

Το λέει το τραγούδι του τέλους ότι «Μπορεί ξανά ενωμένοι να ξανακερδίσουμε κάτι». Το καλοκαίρι είχε μια κάποια επαναστατικότητα ακόμα. Αυτή τη στιγμή είμαστε ακόμα πιο βουλιαγμένοι. Η φράση είναι με φωτεινά γράμματα μέσα στη μέση του κειμένου: «Η δημοκρατία σας είναι μασκαρεμένη τυραννία». Δεν είναι δημοκρατία αυτό που ζούμε.

Πιστεύεις ότι είναι δικτατορία;

Ναι

Και πώς μπορεί να αλλάξει;

Μασκαρεμένη δικτατορία μάλιστα.

Και πως μπορεί να αλλάξει αυτό;

Μάχη. Μάχη σε όλα τα πεδία, σε όλα τα επίπεδα. Βλέπουμε αυτή τη στιγμή έχει μπει ένας κουμπαράς που αγοράζει βουλευτές για να πάρουν τους 180. Δεν ξέρω, καμιά φορά και η τέχνη μπορεί να βοηθήσει. Γιατί μιλάμε εδώ πέρα για ένα μνημείο της δημοτικής. Δεν ξέρω αν μπορεί η τέχνη να νικήσει, πάντως μπορεί να βοηθήσει. Μπορεί να γίνει ο μοχλός που θα σηκώσει την πέτρα, αλλά αυτοί που θα πατήσουν τον μοχλό πρέπει να είναι πολλοί.

Ο Σταμάτης Κραουνάκης νιώθει ένας Σωκράτης του 2014;

Αν έμπαινα σε αυτόν τον δρόμο, δεν θα έβγαινα ποτέ. Το αληθινά ευχάριστο είναι ότι όσο έμπαινα μέσα στο κείμενο και το σωματοποιούσα, και τώρα είναι ακόμα περισσότερο γιατί έχει μεσολαβήσει χρόνος, είδα ότι ο τρόπος πια που το λέω δεν είναι κυνηγώντας λέξεις αλλά ότι είναι κάτι που το “φέρω” πια, το έχω φάει, το έχω χωνέψει. Βαδίζοντας με το κείμενο, σιγά-σιγά έβρισκα μπροστά μου και τον ήρωα, ο οποίος ήρωας δεν είναι ο αρχαίος Σωκράτης , είναι ένας Σωκράτης του 20ου αιώνα και τώρα του 21ου. Αυτό που βρίσκω σε διάφορα σημεία είναι ότι έχει σημεία που τα λέει πολύ χύμα. Μας λέει «Τις νύχτες στην αυλή κάτω από τα άστρα δεν έκλεινα μάτι. Το μυαλό μου δουλεύει κι όταν κοιμάμαι εξακολουθεί να δουλεύει.» Βρήκα στοιχεία από τον Σταμάτη μέσα στο κείμενο, πολλά.

Πιστεύεις ότι είναι ένας ρόλος που ταυτίζεται με τον Σταμάτη;

Το είχα διαισθανθεί απλώς εργαζόμενος πάνω στο κείμενο για πολλούς μήνες. Κάποια στιγμή απελπίστηκα. Νόμιζα ότι ποτέ δεν θα μπορούσα να το κατακτήσω, αλλά η δουλειά το πετυχαίνει αυτό και για 4-5 μήνες δεν είχα τίποτα άλλο μπροστά μου. Κατακτώντας τον βήμα-βήμα τον έφερα πολύ κοντά μου. Τον φόρεσα και τον αγάπησα.

Το κοινό που θα έλθει τι ακριβώς θα δει στην παράσταση;

Έξω από τον Σωκράτη η παράσταση έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον το οποίο οφείλεται στον σκηνοθέτη μας τον Εκε Φεζολάρι, στον μουσικό μας τον Άρη Βλάχο, ο οποίος μελοποίησε με εξαιρετικό τρόπο αυτούσια κομμάτια που αποφασίσαμε με τον Εκε να γίνουν χορικά και οι συνάδελφοι μου της Σπείρας, που έχουνε πάρει από το στόμα του Σωκράτη τα πράγματα που θα μπορούσαν να είναι λόγια των πολιτών ή λόγια των μαθητών του ή κρίσεις για τον κοινωνικό περίγυρο, κρίσεις για τους κατηγόρους, πράγματα που θα μπορούσαν να είναι και λόγια άλλων, όχι του Σωκράτη, αυτά τα λόγια τα δώσαμε στα παιδιά και αυτό έκανε πιστεύω και την παράσταση συνολικά να γίνει θέατρο. Δηλαδή αυτό έκανε την παράσταση θέατρο. Δεν είναι θεατρικό κείμενο. Το επισημαίνω αυτό. Είναι ένα κείμενο ιδεαλιστικό, ένα κείμενο για να διαβαστεί, και αυτή η μοιρασιά που έκανε ο Εκε και η κατανομή του κειμένου και στη μουσική και στους υπόλοιπους συναδέλφους, του έδωσε έναν χαρακτήρα θα έλεγα πρωτογενούς Αριστοφανικού έργου. Και η άλλη τομή, που κάναμε πολύ σωστά, είναι ότι επειδή η γλώσσα του έργου είναι αυτή η υπερβολική δημοτική, που ήταν η πρώτη δημοτική που ακούστηκε τόσο δυνατά, τόσο αλλιώτικα από την καθαρεύουσα του καιρού εκείνου, η δημοτική αυτή δεν είναι πια μια γλώσσα που χρησιμοποιούμε. Έπρεπε λοιπόν κάτι να κάνω με αυτό και η ιδέα να κάνουμε αυτήν την υπερβολική δημοτική στοιχείο σάτιρας, δηλαδή το στοιχείο ειρωνείας του Σωκράτη, ήταν πάρα πολύ σωστή. Βοήθησε και μένα πάρα πολύ στην ερμηνεία. Και το γεγονός ότι είμαι μουσικός με βοήθησε επίσης πάρα πολύ στο να μάθω και να αντιληφθώ το κείμενο μέσα από τους ρυθμούς του, τους εσωτερικούς.

Κλείνοντας Σταμάτη αυτή την μίνι συνέντευξη θέλω να μου πεις τι να περιμένουμε μετά την Απολογία του Σωκράτη;

Ετοιμάζουμε ήδη το επόμενο μουσικό μας έργο με τα παιδιά. Δεν μπορώ να πω ακόμα τίτλο. Θα σας τον πούμε σε λίγο καιρό. Είναι μικτό θέμα. Νομίζω κάνουμε ένα βήμα από την περυσινή επιθεώρηση, δηλαδή το πάμε ακόμα πιο σουρεαλιστικά και με τους συγγραφείς και με την γενική εικόνα που θα έχει η παράσταση. Θα είναι πολύ πιο μουσικό από πέρυσι. Και ετοιμάζουμε μια πολύ σπουδαία παραγωγή για το καλοκαίρι σε συνεργασία με ένα πολύ μεγάλο ευρωπαίο συγγραφέα.

Δισκογραφικά;

Όχι τώρα. Όχι φέτος. Έχω κάτι υπόψη μου. Θα κάνω μια συνεργασία με τον κιθαρίστα Παναγιώτη Μάργαρη. Μόλις αλλάξει ο χρόνος θα κάνουμε μερικά ρεσιτάλ μαζί και από κει και πέρα πιστεύω έχω κάτι στο μυαλό μου που μπορεί να το ετοιμάσουμε.

Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Εγώ ευχαριστώ.

GEROME KALUTA “ΣΠΕΙΡΑ ΣΠΕΙΡΑ”

gerome-kaluta

Gerome πόσο δύσκολο ήταν να ταυτιστείς με τον ρόλο σού;

Είναι πολλά πράγματα τα οποία συντελούν στο αποτέλεσμα που βλέπετε και υπάρχουν πολλές δυσκολίες καθ’ oτι δεν έχω σπουδάσει. Δεν έχω υπάρξει ηθοποιός, δεν έχω πάει σε σχολή ηθοποιών και ο Σταμάτης έπαιξε καταλυτικό ρόλο για να είναι όλα εύκολα. Η δουλειά με τον Σταμάτη τα έχει κάνει όλα εύκολα.

Στην απολογία του Σωκράτη ποιος είναι ο ρόλος που υποδύεσαι;

Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο ρόλο. Είμαστε οι μαθητές του Σωκράτη καθώς εξελίσσεται το έργο. Στην αρχή είμαστε ι κατήγοροι καθώς σας έχουμε καλέσει όλους για απολογία μετά όμως είμαστε μαθητές και υπερασπιστές του Σωκράτη.

Πιστεύεις ότι σε αντιπροσωπεύει;

Ναι, με αντιπροσωπεύει 100% ο μαθητής του Σωκράτη γιατί είμαι μαθητής του Σταμάτη.

Στη “ΣΠΕΙΡΑ ΣΠΕΙΡΑ” πόσα χρόνια είσαι;

Στη Σπείρα μπαίνω στον 7ο μου χρόνο.

Είσαι ευχαριστημένος; Είναι αυτό που ζητούσες ή ήθελες κάτι άλλο;

Εγώ τραγουδιστής είμαι. Ασχολούμαι με την χιπ-χοπ. Τώρα ασχολούμαι με την μαύρη μουσική εν γένει. Κάνω αυτό που λέμε urban show με την μπάντα μου. Πάντα λοιπόν έψαχνα να κάνω κάτι που είχε να κάνει με την μουσική γιατί το είχα αποφασίσει από τα 7 μου. Με λίγα λόγια σκόπευα πάντα στο μεγαλείο, χωρίς να ξέρω τι είναι αυτό. Μου αρκούσε γιατί το όνειρό μου ήταν να είμαι σε μια σκηνή και να τραγουδάω. Κάποια στιγμή γνώρισα το μεγαλείο. Γνώρισα τον Σταμάτη. Πραγματοποίησε όλα αυτά που ήθελα να κάνω. Στα 13 μου δεν έλεγα ότι θέλω να παίξω στο Ηρώδειο. Αλλά έπαιξα στο Ηρώδειο. Παίξαμε στην Μικρή Επίδαυρο, παίξαμε στο Μέγαρο Μουσικής, έχω κάνει την γυναίκα, έχω παίξει την Ελένη, έχω παίξει την Oπρα-Κόπρα, έχω παίξει τον παπουτσωμένο γάτο, έχω κάνει και 2 χρόνια παιδικό θέατρο. Με τον Σταμάτη έχουμε κάνει επιθεώρηση, έχουμε κάνει μουσικό θέατρο, έχουμε κάνει πολλά. Μπορώ να πω ότι αν δεν ήμουν ευτυχισμένος θα ήμουν το λιγότερο αχάριστος. Είμαι πάρα πολύ ευτυχής.

Ευχαριστώ πολύ.

Εγώ ευχαριστώ.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ : ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΣΙΚΟΡΔΑΝΟΣ

Φωτογραφία – Αδαμαντία Λαουμτζή