Ο Θανάσης Τσαλταμπάσης μίλησε στο Κυριάκο Τσικορδάνο σε μια συνέντευξη έφ’ όλης της ύλης για τη «Συμμορία των 5» :«Το καλό αργά ή γρήγορα νικάει»(ηχητικό)

Ο αγαπημένος μας ηθοποιός Θανάσης Τσαλταμπάσης έχει την τιμή μας είπε να συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον σκηνοθέτη Γιάννη Κακλέα και μας εξηγεί  τι πρόκειται να δούμε στην μαύρη κωμωδία «Η συμμορία των 5» που ανεβαίνει φέτος στο το θέατρο Κιβωτός.

Το greekaffair.gr πήγε στο θέατρο Κιβωτός και μίλησε με τον κωμικό  Θανάση Τσαλταμπάση,  έναν από τους πιο χαρισματικούς ηθοποιούς της γενιάς του σήμερα, ο οποίος μαζί με τον Γιάννη Μποστάτζογλου, την Αγορίτσα Οικονόμου, τον Κώστα Αποστολάκης, τον Στέλιο Πέτσο, τον Κώστα Φλωκατούλα και τον Στέλιο Ιακωβίδη πρωταγωνιστούν  φέτος στην  μαύρη κωμωδία του Γιάννη Κακλέα «Η συμμορία των 5».    

Αν  πραγματικά έχετε ανάγκη να γελάσετε και να απολαύσετε έναν εκλεκτό θίασο επί σκηνής, τότε φέτος, οι δρόμοι οδηγούν  στο θέατρο Κιβωτός στο Γκάζι όπου ανεβαίνει η μαύρη κωμωδία «Η συμμορία των 5» The Ladykillers) σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα.

Θανάση…

Γεια σου Κυριάκο…

Μετά από αρκετό καιρό τα ξαναλέμε…

Όχι αρκετό καιρό, μπόλικο, μπόλικο…

Θανάση, θα ήθελα να πιάσουμε λίγο το νόημα της ζωή σου από την αρχή και να μου πεις πού γεννήθηκες και πού έζησες τα πρώτα σου εφηβικά χρόνια;

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Θεσσαλονίκη στην Άνω Πόλη, μέχρι και τα 18 μου ήμουν εκεί, μετά πήγα στην Κοζάνη να σπουδάσω μηχανολόγος μηχανικός αλλά ο δρόμος με έφερε στην Αθήνα.

Από μικρός  ήσουνα τόσο έντονος και ζωηρός όπως είσαι σήμερα πάνω στην σκηνή και στην τηλεόραση ή ήσουνα ένα πιο ήρεμο παιδί;

Θα σου πω… πάντα ήμουν ήρεμο παιδί και είμαι και τώρα ήρεμος στη ζωή μου, βέβαια με τους πολύ δικούς μου, ειδικά μικρότερος, ήμουν αυτό που λέμε και λίγο η ψυχή της παρέας, αλλά σιγά σιγά αφού έγινα και ηθοποιός και όλη μου η ενέργεια και η δύναμη δίνεται επάνω στη σκηνή, τώρα πια είμαι πολύ ήρεμος ακόμα και με τους πολιτικούς μου οπότε περιμένω από άλλους, ξέρεις…να είναι η ψυχή της παρέας και δεν είμαι τόσο εγώ.

Αλήθεια, ποια ήταν η ατμόσφαιρα στην παιδική σου ηλικία και αργότερα στην εφηβεία;  Ήταν αυστηροί οι γονείς σου μαζί σου, υπήρχε καταπίεση και πειθαρχία ; Ή  ζούσες σε ένα ήρεμο και φυσιολογικό περιβάλλον;

Νομίζω το τελευταίο, δηλαδή πέρασα πάρα πολύ ωραία με την οικογένειά μου και περνάω. Η οικογένειά μου πάντα με στήριζε, ήταν δίπλα μου και στα επαγγελματικά μου βήματα, παρότι όπως σου είπα σπούδαζα μηχανολόγος μηχανικός για να συνεχίσω τη δουλειά του πατέρα μου, παρόλα αυτά όταν καταλάβανε ότι εγώ θέλω να γίνω ηθοποιός, και θα τα άφηνα όλα για να γίνω ηθοποιός, μου σταθήκανε με το παραπάνω και με βοηθήσανε. Δηλαδή, όταν ήρθα στην Αθήνα ο πατέρας μου θυμάμαι που μου είπε από τη στιγμή που βάζεις στόχο αυτό θέλω να το κάνεις σωστά οπότε θα σου πληρώνω εγώ το ενοίκιο και τη σχολή για να μη χρειαστεί να δουλέψεις για να είσαι αφοσιωμένος στη σχολή σου, και του είμαι ευγνώμων.

Τι ήταν αυτό που σε έκανε να πεις «Θέλω να γίνω ηθοποιός»; Καλλιεργούσες από μικρός  μέσα σου το «μικρόβιο» της υποκριτικής ;

Κοίταξε είναι κάτι λίγο ανεξήγητο, δηλαδή είναι μια ερώτηση που όταν ψάχνω την απάντηση δεν είναι ποτέ μία η απάντηση. Σ’ αυτό που έχω καταλήξει είναι ότι ήτανε μια ανάγκη μου όπως βιολογικά ας πούμε θέλουμε να πιούμε νερό ή να φάμε κάθε μέρα για να ζήσουμε, εγώ αισθανόμουν ότι θέλω να παίζω ένα τέτοιο παιχνίδι όπως είναι το θέατρο, το είχα πολύ ανάγκη δηλαδή και από ένα σημείο και έπειτα που άρχισα να ασχολούμαι το ήθελα όλο και πιο πολύ, οπότε είναι με ένα τρόπο βιολογική μου ανάγκη να παίζω.

Πότε θυμάσαι να κάνεις τα πρώτα σου παρθενικά βήματα στην κωμωδία και στο θέατρο και ποιο ήταν το πρώτο έργο που πρωταγωνίστησες;

Τα πολύ, πολύ πρώτα η πρώτη, πρώτη φορά που έπαιξα ήταν το 1991 ήμουν 9 στα 10 χρονών στη Θεσσαλονίκη το «Ανέβα Στέγη» να φάμε το σύννεφο’ του Γιάννη Ξανθούλη που έκανα το Δήμαρχο Τσιμεντόπουλο. Ήμουν εγώ τρίτη δημοτικού και όλα τα άλλα παιδιά έκτη και είχε πολύ πλάκα γιατί εγώ ήμουν ο δήμαρχος της υποτιθέμενης αυτής πόλης και ήμουν ο πιο μικρός ο πιο κοντούλης ο πιο… αυτό, οπότε είχε και πλάκα και ήταν η πρώτη μου φορά, νομίζω από τότε μπήκε το μικρόβιο και δεν ξαναβγήκε. Μετά πάλι κάπου στα 15 που ήρθε η ‘μελωδία της ευτυχίας’ με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και μετά σαν φοιτητής που σπούδαζα μηχανολόγος μηχανικός εκεί πέρα χωνόμουν σε ερασιτεχνικές ομάδες άρχισα μετά να κάνω δικές μου εκπομπές σε τηλεοπτικούς σταθμούς, με εντόπισε το Δηπεθε Πάτρας και με έπαιρνε σε θιάσους ενώ δεν ήμουν επαγγελματίας με έπαιρνε σαν επαγγελματία και το ένα έφερε το άλλο.

Θανάση να επανέλθουμε στο σήμερα και να μας πει λίγο πως προέκυψε η συνεργασία σου με το σκηνοθέτη Γιάννη Κακλέα ;

Ουσιαστικά έπεσε ένα τηλέφωνο, είναι η αλήθεια και πρώτα έπεσε από τον Θοδωρή Πετρόπουλο που επεξεργάστηκε το κείμενο είναι μαίτρ στις διασκευές ο Θοδωρής Πετρόπουλος από τους καλύτερους που έχουμε στη χώρα μας γιατί με αυτόν είχα φιλικές σχέσεις. Με τον Γιάννη Κακλέα δεν γνωριζόμασταν καθόλου και μου είπε ότι ετοιμάζει αυτή την παράσταση με τον Γιάννη Κακλέα και ότι με θέλουν πολύ και οι δύο. Εγώ να σου πω την αλήθεια όταν άκουσα γι’ αυτήν τη συνεργασία ενώ συνήθως διαβάζω το κείμενο, έλεγχο ποιοι θα είναι οι υπόλοιποι συνεργάτες κλπ κλπ. αλλά επειδή ήθελα πάρα πολύ να συνεργαστώ με τον Γιάννη Κακλέα ήμουν σίγουρος μέσα μου ότι θα πω ναι.

Τι ήταν αυτό που σε ιντριγκάρισε όταν διάβασες το κείμενο με το ρόλο του καθηγητή Μάρκους και είπες.. ναι, θέλω να παίξω αυτό το ρόλο;

Όπως σου είπα το πρώτο που με κέντρισε ήταν η συνεργασία και μετά το κείμενο βέβαια το οποίο είναι ένα εκπληκτικό κείμενο υπάρχει από το 1955 που έγινε η πρώτη ταινία. Έπαιξε τότε ο Alec Guinness το ρόλο που κάνω, μετά ο Tom Hanks το 2004, και μόνο από αυτό κατάλαβα ότι πριν το διαβάσω ότι ο ρόλος έχει μία δύναμη για να τον διαλέξουν και να τον παίξουν αυτοί οι άνθρωποι. Ύστερα φυσικά διάβασα το κείμενο και είδα ότι πρόκειται για μία πάρα πολύ καλοστημένη κωμωδία. Πολύ διαφορετική και ιδιαίτερη. Ένας ρόλος πολυεπίπεδος ναι μεν κωμικός αλλά με πάρα πολλά επίπεδα με τα οποία μπορώ να δουλέψω εγώ σαν ηθοποιός και να πάω και ένα σκαλί παραπέρα από αυτά που είμαι. Διότι έπρεπε να δουλέψω λίγο την κωμωδία μέσα από ένα θρίλερ μαύρο τρόπο που έχει αυτό το έργο (που έχει μέσα κάτι περίεργους φόνους και αυτά) και όλα με βάση το γέλιο.

Υπήρξαν αλλαγές στο κείμενο;

Αλλαγές μεγάλες, αλλά στην υπόθεση καθόλου. Στο κείμενο τώρα, για να γίνει θεατρική η απόδοση, υπάρχουν κάποιες διαφορές. Η βασική είναι ότι, εγώ συστήνομαι σε αυτήν τη γιαγιούλα που πάω να νοικιάσω το σπίτι και πάμε όλοι η συμμορία σαν καθηγητής Μάρκους, στην ταινία είναι Μαέστρος και οι άλλοι παίζουν όργανα, εδώ σε εμάς ο Θοδωρής Πετρόπουλος μας παρουσιάζει ως χορευτές οπότε η διαφορά είναι εκεί, το λέω γιατί υπάρχει και μια Grande σκηνή που αναγκαζόμαστε να χορέψουμε μπροστά στις φίλες της γιαγιάς, που αυτή δεν υπάρχει στη ταινία, και που θεατρικά νομίζω ήτανε η συνταγή  πολύ μαγική γιατί έχει πολύ γέλιο.

Αλήθεια, τι ζητάει ένας καθηγητής όπως ο Μάρκους  μέσα σε μια συμμορία ;

Κοίταξε… ο καθηγητής έχει πολλές έννοιες, τώρα ο καθηγητής εδώ είναι λίγο ο μάστορας του υποκόσμου, το μυαλό, όπως τώρα βλέπουμε πολύς κόσμος και το Casa De Papelo έχουμε NETFLIX που είναι και πολύ στη μόδα αυτή η σειρά. Υπάρχει πάντα ένας εγκέφαλος σε μία ληστεία και ειδικά σε ένα μεγάλο κόλπο, σε ένα Grosso κόλπο, υπάρχει ένας εγκέφαλος. Κάνω λοιπόν αυτόν τον εγκέφαλο.

Πριν περάσω στην επόμενη ερώτηση θέλω να μου πεις για τον Γιάννη Κακλέα. Ποια στοιχεία είδε πιστεύεις και ξεχώρισε στον Θανάση Τσαλταμπάση σαν ηθοποιό αλλά και σαν πρόσωπο;

Αυτό που κατάλαβα, γιατί από ότι είδα ο Γιάννης ο Κακλέας είναι ένας άνθρωπος που μιλάει με τη δουλειά του και όχι με τα λόγια, όπως και εγώ το ίδιο. Όταν κάτι θέλω να πω το λέω με πράξεις και όχι με τα λόγια. Είδα ότι σε μένα είδε έναν ηθοποιό πληθωρικό αυθόρμητο που του αρέσει πάρα πολύ να αυτοσχεδιάζει, να παίζει με το σώμα του και να ρισκάρει πάνω στη σκηνή. Αυτό το εκμεταλλεύτηκε, δηλαδή, με άφησε να του δώσω όλη μου την πρώτη ύλη και μετά άρχισε σιγά σιγά να τη σμιλεύει. Εντόπισε εξ’ αρχής τα συν μου.

Ο  καθηγητής Μάρκους είχε αρκετές ιδιαιτερότητες ως ρόλος; Σε δυσκόλεψε;

Κοίταξε… προσπαθώ κάθε ρόλος να με δυσκολεύει. Δεν θέλω ποτέ να γίνονται εύκολα τα πράγματα αλλά είναι ένας δύσκολος ρόλος γιατί είναι ένας άνθρωπος που για να είναι τόσο γνωστός στον υπόκοσμο και να τον ακούν όλοι σαν να είναι εγκυκλοπαίδεια, πρέπει να τους πείθει. Παράλληλα αυτή η τρέλα του να οργανώνει ληστείες και το μυαλό του αντί να το έχει βάλει κάπου (ας πούμε να πάει να γίνει γιατρός ή να γίνει κάτι άλλο) πήγε και έγινε ο αρχηγός του υποκόσμου. Αυτό δηλώνει μια προσωπικότητα περίεργη. Εγώ αυτά όλα έπρεπε να τα σκεφτώ, να τα φανταστώ και να φτιάξω ένα χαρακτήρα που να είναι και κωμικός αλλά να πείθει ότι όλοι τον σέβονται, τον ακούνε και πείθονται από αυτά που τους λέει να κάνουν.

Το κόκκινο κασκόλ του καθηγητή Μάκρους θα έλεγε κανείς ότι έχει και αυτό ένα μίνι πρωταγωνιστικό ρόλο σε αρκετές σκηνές. Η ιδέα του κασκόλ είναι αυτοσχεδιασμός δικό σου ή του σκηνοθέτη; Πως προέκυψε;

Κι όμως το κασκόλ υπάρχει και στην ταινία την πρώτη, το εύρημα του κασκόλ, ο τρόπος που το κάνουμε βέβαια έγινε μέσα από μένα και από τον τρόπο που σκηνοθετήθηκε από τον Γιάννη Κακλέα.

-είναι σε αρκετές σκηνές όχι όπως στην ταινία…

στην ταινία, δεν θυμάμαι καλά, υπάρχει το μεγάλο κασκόλ που το πατάει η γιαγιά.

δεν έχει όμως τόσο έμφαση όσο δίνεις εσύ στην παράσταση.

– εδώ συμμετέχει κανονικά στη δράση το κασκόλ. Φαίνεται σαν ένα απλό αστείο στην αρχή αλλά μέσα από το κασκόλ ακόμα και προς το φινάλε εξελίσσονται πολλά, να μην πούμε τι, αλλά εξελίσσονται πολλά!

– είναι και αυτό ένας αόρατος πρωταγωνιστής;

– έχεις πολύ δίκιο. Να… τέτοια πράγματα είχε μέσα αυτή η κωμωδία γι’ αυτό την θεώρησα πολύ ιδιαίτερη και θέλησα να παίξω. Έχει τέτοια ευρήματα έξυπνα, τα οποία δεν είναι απλά για να βγάλουν γέλιο αλλά είναι και για να συνεχιστεί η δράση. Το κασκόλ ας πούμε το δούλεψα αρκετά για να φανεί έτσι προς τον θεατή, θέλει πίσω πολύ τεχνική πρόβα, για να είμαστε σίγουροι ότι πατιέται το κασκόλ, είναι μία λεπτομέρεια που έχει δουλευτεί πολύ.

– πάρα πολύ, έτυχε να δω την παράσταση σου και έχεις μέσα σου πολύ ζωντάνια και ένταση.

αυτή είναι η χαρά της δουλειά μου. Το να είσαι ηθοποιός και να πρέπει να βρίσκεις συνεχώς ωραία πράγματα, ευρήματα που ξέρεις ότι θα κάνει το κοινό να γελάσει και να νιώσει διάφορα συναισθήματα. Είναι σπουδαίο και ακόμα και με ένα απλό κασκόλ βλέπεις τι έχει γίνει σε μια παράσταση, γι’ αυτό είναι πολύ μαγικό.

Σε μια μαύρη κωμωδία όπως είναι η «Συμμορία των Πέντε» όπου η ένταση κυριαρχεί από την πρώτη σκηνή, πόσο εύκολη είναι η συνεργασία επάνω στην σκηνή μεταξύ εσού και των υπολοίπων συντελεστών;

Όταν έχεις να κάνεις με ηθοποιούς που είναι χρόνια στη δουλειά και έχουν αποδείξει με την ιστορία τους το ποιόν τους, τελικά δεν έχεις να φοβάσαι κάτι γιατί για να υπάρχουν στη δουλειά τόσα χρόνια δεν είναι τυχαίο. Εγώ εξ’ αρχής όταν άκουσα τα ονόματα αισθάνθηκα μια σιγουριά ότι θα έχουμε καλό κλίμα και δεν εννοώ μόνο στο καμαρίνι γιατί εμένα δεν με νοιάζει τόσο το καμαρίνι, με νοιάζει πιο πολύ η σκηνή.Με τέτοιους επαγγελματίες ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι θα πετύχει το γλυκό και ως σωστός μαέστρος ο Γιάννης Κακλέας μας ένωσε έτσι ωραία και έχει πετύχει το γλυκό. Είναι όλοι ηθοποιοί που θέλουν να είναι ότι καλύτερο στη σκηνή. Το αποτέλεσμα το δίνει ο ένας στον άλλον. Την πάσα… για να γίνει καλύτερο το αστείο, καλύτερο το έργο.

Ο κ. καθηγητής Μάρκους μπορεί να μας περιγράψει λίγο τους συνεργάτες του από την «Συμμορία των Πέντε»;

Λοιπόν, οι συνεργάτες είναι, γι’ αυτή τη μεγάλη ληστεία, είναι ο Κώστας Αποστολάκης που υποδύεται έναν ταγματάρχη. Δεν ξέρουμε τι ταγματάρχης είναι αυτός, είναι ο Γιάννης ο Μποσταντζόγλου που είναι ο κ. Lawson που είναι ο παλαιστής μας ο αγαθός γίγαντας της παρέας. Να πω ότι ο ρόλος του Κώστα Αποστολάκη είναι λίγο τσιλιαδόρος, αυτός που πάντα χρειάζεται αλλά δεν έχει το θάρρος να βγει μπροστά οπότε χρειάζεται και από πίσω να προσέχεις τα νώτα σου. Ο Κώστας Φλωκατούλας υποδύεται τον Louis έναν στυγνό εκτελεστή που και αυτοί χρειάζονται σε ένα τέτοιο κόλπο και είναι και ο Στέλιος Ιακωβίδης που κάνει τον Harry, ένα παιδί για όλες τις δουλειές που και αυτός χρειάζεται για μια μεγάλη ληστεία γιατί στο συγκεκριμένο πρέπει να μεταφέρει ένα κιβώτιο από κάπου. Μόνο αυτή είναι η δουλειά του, αλλά αυτός είναι ιδιαίτερος γιατί συνεχώς έχει κάποια χάπια επάνω του. Έχει ένα θεματάκι και αυτό προκαλεί πολύ γέλιο. Είναι ένας εκπληκτικός ηθοποιός ο Στέλιος και τώρα φυσικά υπάρχει και ο αστυνόμος που είναι ο Στέλιος Πέτσος, ο οποίος έχει πολύ καλή σχέση με την κυριά Winston( την γιαγιά που την υποδύεται η Αγορίτσα Οικονόμου) ενώ δεν είναι γιαγιά και υπάρχουν και 10 νέες κοπέλες ηθοποιοί που κάνουν τις φίλες της γιαγιάς. Ουσιαστικά το έχει κάνει λίγο καρτουνίστικο ο Γιάννης Κακλέας και όλες οι γιαγιάδες είναι παιγμένες από νέες που με το σώμα τους δηλώνουν την ηλικία.

 

Ακούστε όλη την συνέντευξη που παραχώρησε  ο Θανάσης Τσαλταμπάσης στον Κυριάκο Τσικορδάνο

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΛΕΑΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΣΚΗΝΙΚΑ: ΜΑΝΟΛΗΣ ΠΑΝΤΕΛΙΔΑΚΗΣ
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: ΝΙΚΟΣ ΧΑΡΛΑΥΤΗΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΦΡΟΣΩ ΛΥΤΡΑ
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: ΣΑΚΗΣ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΙΧ. ΝΙΒΟΛΙΑΝΙΤΗΣ – ΑΛΕΞ. ΧΡΗΣΤΑΡΑΣ
ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ: ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΤΡΟΜΠΟΥΚΗ
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: ΝΟΥΡΜΑΛΑ ΗΣΤΥ
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΟΥ: ΕΛΙΝΑ ΔΡΑΚΟΥ

ΠΑΙΖΟΥΝ (ΜΕ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ)
ΚΩΣΤΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΙΑΚΩΒΙΔΗΣ
ΑΓΟΡΙΤΣΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΣΤΑΤΖΟΓΛΟΥ
ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΕΤΣΟΣ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΛΤΑΜΠΑΣΗΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΦΛΩΚΑΤΟΥΛΑΣ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Πρεμιέρα: 10 Οκτωβρίου 2018
Ημέρες παραστάσεων: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή
Ώρες παραστάσεων:
Τετάρτη: 19.00
Πέμπτη: 21.00
Παρασκευή: 21.00
Σάββατο: 18.00 και 21.00
Κυριακή: 19.00

Διάρκεια: 120’

Τιμές εισιτηρίων: 
ΤΕΤΑΡΤΗ
€15 ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΖΩΝΕΣ.
€10 ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 65
€12 ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ
€5 ΑΤΕΛΕΙΑ

ΠΕΜΠΤΗ
€18 ΖΩΝΗ Α
€15 ΖΩΝΗ Β
€10 ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 65
€12 ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ
€5 ΑΤΕΛΕΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
€18 ΖΩΝΗ Α
€15 ΖΩΝΗ Β
€10 ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 65
€12 ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ
€5 ΑΤΕΛΕΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
€15 ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΖΩΝΕΣ
€10 ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 65
€12 ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ
€5 ΑΤΕΛΕΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ ΒΡΑΔΥ
€20 ΖΩΝΗ Α
€18 ΖΩΝΗ Β

ΚΥΡΙΑΚΗ
€20 ΖΩΝΗ Α
€18 ΖΩΝΗ Β

ΘΕΑΤΡΟ ΚΙΒΩΤΟΣ
Πειραιώς 115, Γκάζι
Ταμείο Θεάτρου: 2103427426
Ώρες Ταμείου:
Τρίτη με Σάββατο: 10:00 – 13:00 & 17:00 – 22:00
Κυριακή: 10:00 – 20:00

 

 Η νέα ταινία του Νίκο Ζαπατίνα  όπου πρωταγωνιστή ο Θανάσης Τσαλταμπάσης .