Ο Θεός έβαλε τη γυναίκα σε υψηλή και υπέροχη θέση στην οικογένεια και στην κοινωνία.

Η χριστιανική πίστη δεν θέλει την γυναίκα ένα «πατάκι» στα πόδια του άντρα. Αντίθετα, τη θέλει και την παραδέχεται ως προσωπικότητα που αναγνωρίζει και εκτιμά τις προσπάθειες της αγάπης του άντρα της, και αυτό την κάνει ευτυχισμένη.

Η γυναίκα δεν είναι η υπηρέτρια του σπιτιού. Είναι η κυρία του σπιτιού. Η εθελοντική της υποταγή είναι αποτέλεσμα της βαθιάς εκτίμησης και αναγνώρισης της αγάπης που της δείχνει καθημερινά ο σύζυγός της. Η αυθόρμητη υποταγή της είναι η βοήθεια και η συμπλήρωση που φέρνει στον άντρα της, βοηθώντας τον να οδηγήσει την οικογενειακή ζωή.

Η σοφή γυναίκα δεν πάει κόντρα στον άντρα της, επειδή αυτό είναι της μόδας. Δεν«σαμποτάρει» ποτέ τον άντρα της, καθώς αυτός προσπαθεί να ασκήσει τα καθήκοντα και τις ευθύνες του ως υπεύθυνος καθοδηγητής της οικογένειας. Η σοφή γυναίκα, ακόμα και στις άσοφες ενέργειες του άντρα της, κρατά μια τέτοια στάση, ώστε να τον βοηθήσει να καταλάβει μόνος του το λάθος του. Η σοφή γυναίκα, ενώ δέχεται τον άντρα της σαν την κεφαλή του σπιτιού, με τη σύνεση, τη γλυκύτητα και τον πλούτο των συναισθημάτων της γίνεται «ο λαιμός» που κινεί το κεφάλι.

Όταν εξετάσει κανείς ιστορικά τη θέση, το ρόλο και την προσφορά της γυναίκας σε σχέση με το σύζυγό της, διαπιστώνει ότι οι άνθρωποι μακριά από τον Θεό έκαναν μέσα στους αιώνες τη γυναίκα δούλα στις επιθυμίες με τις κακές και απάνθρωπες ενέργειες του άντρα. Έτσι η γυναίκα υπέφερε αιώνες και από αυτήν η οικογένεια και ολόκληρη η κοινωνία. Δυστυχώς στις μέρες μας πάλι, οι άνθρωποι μακριά από τον Θεό, θέλοντας να δώσουν τη σωστή θέση στη γυναίκα δίπλα στον άντρα, έπιασαν το άλλο άκρο, δίνοντάς της εξουσίες, θέσεις και ρόλους, που κι αυτήν την κάνουν δυστυχισμένη και την οικογένεια διαλύουν και τον άντρα αποξενώνουν από κοντά της.

Η χριστιανική τοποθέτηση της γυναίκας ως κυρίας του σπιτιού και ως συμπαραστάτη και βοηθού του άντρα της στις ευθύνες του σπιτιού, γεμίζει την ίδια με ικανοποίηση και αγάπη, που κάνει το αντρόγυνο ευτυχισμένο. Έτσι, και την οικογένεια κρατά δεμένη, και την κοινωνία στηρίζει και διατηρεί.

Μιχάλης Κανταρτζής