Σήμερα ήρθε ένας άνθρωπος και χτύπησε το κουδούνι του σπιτιού μου…

 

Πολλοί άνθρωποι ακούνε τις συνεντεύξεις που δίνουμε διάφοροι άνθρωποι στα ΜΜΕ και κρατάνε ότι θέλουν, νομίζουν, ή καταλαβαίνουν οι ίδιοι.

Οι συνεντεύξεις που δίνω ειδικά εγώ, δεν αφορούν σχεδόν ποτέ στο τι νομίζω, αλλά τι εκφράζει η Εκκλησία μας μέσω του Αγίου Πνεύματος.

Έχω ακούσει διάφορα κατά καιρούς από συνανθρώπους μου σε σχέση με κάτι που έχω πει σε κάποια συνέντευξη.

Σας παρακαλώ επειδή δεν μου αρκεί να ανακυκλώνω τα ήδη γνωστά και σχεδόν από όλους προσπεράσιμα, λόγω συνήθειας και ραθυμίας, καλό είναι να μην ενστερνίζονται τα λεγόμενά μου έτσι γενικώς και χονδροειδώς.
Θα σας δώσω ένα παράδειγμα.
Σήμερα ήρθε στο σπίτι μου ένας άνθρωπος και χτύπησε το κουδούνι μου, έτσι χωρίς να τον ξέρω, με άλλους τρόπους βρέθηκαν και άλλοι κοντά μου και τους δόθηκε η ευκαιρία να μου εκφράσουν κάτι που έχουν στο μυαλό τους σε σχέση με κάτι που είπα.
Είναι εντυπωσιακό, αυτός ο άνθρωπος που ήρθε σήμερα στο σπίτι μου ήταν ταξιτζής και κατάλαβα ότι είναι μάλλον Χριστιανός, ήρθε να μου πει ότι με αγαπάει και με θαυμάζει και πως ήθελε να μου προτείνει αν μπορώ να πάω σε ένα ορφανοτροφείο να τους στηρίξω…, μου είπε επίσης ότι΄΄ Κύριε Γαϊτάνο σας θαυμάζω πολύ και γιατί τα λόγια σας έχουν βάθος θεολογικό που δεν δύνανται οι περισσότεροι να το καταλάβουν, είπα σε κάποιο μοναστήρι ότι ο γάμος είναι αμαρτία όπως είπατε και δεν τους άρεσε, κατάλαβα ότι δεν κατάλαβαν το βάθος των λεγομένων σας που προκύπτει από τους πατέρες της εκκλησίας μας, ας με μάλωσαν, εγώ ξέρω τι λέτε ΄΄ .
Χμμμμ για να δούμε λοιπόν εδώ τι γίνεται.
Η εκδήλωση αυτού του ανθρώπου, να έρθει σπίτι μου να μου εκφράσει αυτό το πράγμα έτσι, είναι τιμητική για μένα και δεν κρύβω ότι εντυπωσιάστηκα γιατί ο πιο πολύς κόσμος δεν είναι έτοιμος να ακούσει τόσο βαθιά θέματα θεολογικά.
Δείτε όμως τι θέλει προσοχή, οφείλω να το επισημάνω ώστε να μην κάνει κάποιος πλανερές κουβέντες με αιρετικές θέσεις.
Αρκεί να συμφωνούμε με αυτό που ακούμε ως αλήθεια; Καταλάβαμε σωστά; Το μεταφέραμε σωστά; Καταλάβαμε σε τι συμφωνούν ή διαφωνούν οι άλλοι;
Η Εκκλησία μέσω του Ιησού Χριστού που είναι η κεφαλή της, των αγίων Πατέρων και των Αποστόλων, εκφράζει την αλήθεια, καλοί μου φίλοι η αλήθεια αυτή είναι υπέρλογη και μη συμβατή με την κοινή λογική, αναζητήστε πόσοι απ’ όσους λένε ότι είναι πιστοί Χριστιανοί κατανοούν και εκουσίως συνειδητά ασπάζονται το σύμβολο της πίστης μας, το Πιστεύω, θα δείτε ότι αν το πιάσετε λέξη, λέξη κι εσείς δεν θα αισθάνεστε τελείως καλά και δεν θα πιστεύεται τελείως όσα υποστηρίζει και ομολογεί.
Η θεολογία είναι μια πολύ βαθιά κατάσταση που δεν προκύπτει από το τι νομίζουμε, ή εικάζουμε, αλλά από την ομολογούμενη αλήθεια της Εκκλησίας που προκύπτει από τα εξής 2 βασικά θέματα: Το πρώτο είναι η χρόνια μελέτη και ο αγώνας να κάνουμε πράξη όσων μελετάμε και η συμμετοχή στη δράση της Εκκλησίας, εκκλησιασμός, συμμετοχή στα μυστήρια, εμπιστοσύνη και ένταξη στις παραδόσεις της, σεβασμός στους ιερείς, μοναχούς κλπ. Το δεύτερο και σημαντικό επίσης είναι το βίωμα, πιστός χωρίς βίωμα, δηλαδή χωρίς διάθεση εμπιστοσύνης στην πρόνοια του Θεού, εκούσια ένταξη στην κίνηση της Εκκλησίας και καρπούς Αγίου Πνεύματος, δεν ζει μέσα στην Εκκλησία, γνωρίζω ότι οι πολλοί δεν θέλουν τους κανόνες, αλλά τίποτε δεν γίνεται χωρίς αυτούς, πόσο μάλλον τους ιερούς!
Ακολούθως θα έλεγα πως η διάθεσή μου να εκφράζω κατά καιρούς θέματα βαθιά και αντισυμβατικά σε σχέση με το πώς έμαθαν ή βολεύονται οι κοινωνίες των ανθρώπων, έγκειται στο ότι εκεί βρίσκεται η καρδιά μου, εκεί που οι άγιοι μας μεταφέρουν στο χώρο της βασιλείας του Θεού! Πιστέψτε με αν αναλυθούν ακόμη και αυτά που θεωρούν οι πολλοί ως αποδεκτά, οι περισσότεροι θα διαφωνήσουν με όσα τελικά στήριζαν, ή θα καταλάβουν ότι δεν στηρίζουν εν τέλει όσα νόμιζαν ότι στηρίζουν…
Αν ο άνθρωπος θέλει να βλέπει τα πράγματα μόνον γήινα έτσι και θα τα καταλαβαίνει, άλλωστε οι επιλογές μας έτσι προκύπτουν σε όλα, μόνον στο τι καταλαβαίνει το εγώ μας, αν όμως θέλει να τα δει ουράνια και μέσα από το πρίσμα της απόλυτης αλήθειας του Θεού, τότε βγαίνει από το εγώ του, όλα αποκτούν άλλο νόημα και φως, εκεί είναι η αλήθεια.
Έτσι η αναφορά μου ας πούμε σε σχέση με τον ευλογημένο αυτό άνθρωπο που ήρθε σήμερα στο σπίτι μου, σε σχέση με το ότι ο γάμος είναι αμαρτία έχει ως εξής: Ο γάμος είναι ευλογία και ένα μυστήριο της εκκλησίας μας, είναι η ευλογημένη συγκατάβαση του Θεού ώστε να σωθούν περισσότεροι, η ενανθρώπιση του Υιού είναι μια και η μεγαλύτερη συγκατάβασή Του για εμάς.
Αν θέλουμε να δούμε τις αλήθειες μέσα από τη δική μας γνώση και τη λογική των ανθρώπων, άρα αυτής της ζωής και μόνον τότε είναι μόνον έτσι, όμως ο Θεός είναι αγέννητος και Αθάνατος και ότι συμβαίνει να υπάρχει έξω από αυτή την αόρατη και αέναη ύπαρξη των όντως όντων δεν είναι εναρμονισμένο με την τελειότητά Του, έτσι έχει μέσα του στοιχεία αμαρτίας, ατέλειας, άλλες αμαρτίες είναι μικρές και άλλες μεγάλες, ο γάμος λοιπόν είναι συγκατάβαση Θεού ώστε να σωθούν περισσότεροι, δεν είναι αποτέλεσμα ευλογίας, ο αναγνώστης αν θέλει ας βρει που στηρίζεται αυτό στις Γραφές, αν θέλει, αν ήδη δεν το έχει βρει κατευθυνόμενους από την καρδιά του ήδη στα μονοπάτια της υπερκόσμιας και υπερβατικής αλήθειας.
Είναι άλλο πράγμα το τι νομίζουμε και άλλο το τι ορίζει ο ίδιος ο Θεός μας.

Στην Παλιά Διαθήκη υπήρχε ο νόμος ΄΄ Οφθαλμό αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος ΄΄, μετά στην Καινή Διαθήκη ΄΄ Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν ΄΄ και ΄΄ όταν σε χτυπήσουν από το ένα μάγουλο γύρισε και το άλλο ΄΄, και τα δύο ο ίδιος Θεός τα όρισε στις ανθρώπινες κοινωνίες, ο Θεός έχει άπειρη σοφία να συντονίσει τα πάντα για τη δική μας σωτηρία.

Ας καταλάβουμε ότι αυτή η ζωή και ότι περιέχει είναι κατάσταση αμαρτίας, αλλά και ευκαιρίας προς αγιασμό μέσω της μετάνοιας, όπως λέει και ο Παύλος ΄΄ όλα να τα δοκιμάζεται, να κρατάτε ότι είναι για το συμφέρον σας…΄΄ και βέβαια το πνευματικό συμφέρον εννοεί, τη σωτηρία της ψυχής.

Συγκατάβαση Θεού λοιπόν, όταν παντρεύεται κανείς ζητάει την ευλογία του Θεού και την παίρνει, ταυτόχρονα όμως λυπάται που έπεσε τόσο ώστε αντί να βρίσκεται δίπλα του με υπακοή, ξέπεσε με την παρακοή σε καταστάσεις που πεθαίνουν, και ο Θεός είναι Θεός ζωντανών και όχι νεκρών ως λέει ο ίδιος ο Κύριος.

Παρακαλώ λοιπόν καλοί μου συνάνθρωποι όσα εκφράζω από το λόγο της εκκλησία μας να τα ξανακούτε και να προσπαθείτε να τα ξεκαθαρίζεται με τον πνευματικό σας, εκείνος ξέρει πόσο έτοιμοι είστε να τα καταλάβετε ώστε να σας τα εξηγήσει, ή να σας τα κρατήσει σε σιγή ώσπου να έρθει η ώρα.

Αν μου επιτρέπετε, εσείς να θυμάστε πως ότι περιέχεται σε αυτή τη ζωή ως θεσμός ή δράση ή έκφραση, αν δεν μπορεί να μας ακολουθήσει στην επόμενη ζωή έχει μέσα του αμαρτωλότητα, μικρότερη ή μεγαλύτερη, γι’ αυτό η Εκκλησία μας μας διδάσκει μετάνοια, νηστεία, προσευχή, άσκηση κατά του αμαρτωλού εγώ, γιατί έρχεται ο θάνατος και γκρεμίζει ολοσχερώς ότι νομίζαμε ότι είναι άξιο και προορισμός, μέσα εκεί είμαστε όλοι και κάνουμε τον αγώνα μας.

Όλα αυτά δεν είναι στοιχεία προς κουβέντα για να τα περιεργαστούμε, δεν είναι θέμα γνώμης, είναι θέμα αλήθειας, αλήθειας υπέρλογης, που μόνον μέσω θερμής καρδιάς μπορεί κανείς να τα προσεγγίσει, ταπεινά και με πορεία ζωής, όχι έτσι απλά ως γνώμη και κατά το νομίζειν, η καρδιά αγιάζει το νου και αυτός διακρίνει, γι’ αυτό δόθηκε ο νους, όχι το αντίθετο.

Και μην ξεχνάμε φίλοι μου, ο πονηρός στα ΄΄ ιερά΄΄ κρύβεται, μέσα στην αιωνιότητα οι ανθρώπινες κοινωνίες πολύ ταλανίζονται με πλάνες και αιρέσεις που φαντάζουν λογικές και σωστές, η μεγαλύτερη απάτη του πονηρού αυτή είναι, να μπερδεύει την αλήθεια με το ψέμα, ξέρει ότι ο εγωισμός μας είναι φουρτουνιασμένος και μας χειρίζεται όπως θέλει πονηρά, ο Θεός το επιτρέπει για να αναδειχθούν οι εκλεκτοί, δείτε γύρω που όλα τα στραβά θέλουν να μας πείσουν ότι είναι ίσια και τα ίσια στραβά, δεν είναι σημερινή η τακτική του πονηρού, όσοι έχουν κλίση προς το Αγαθό καταλαβαίνουν, το έχω πει πολλές φορές.

Το θέμα δεν είναι στο τι νομίζουμε, αλλά τι ισχύει και αυτό το ισχύον δεν προσεγγίζεται παρά μόνον μέσα από την αιώνια ομολογία, μαρτυρία και πράξη εκατομμυρίων αγίων και μαρτύρων της Χριστιανοσύνης, ιδιαιτέρως της Ορθοδοξίας με βάση τον τριαδικό Θεό που θέλουμε να δοξάζεται και να του αποδίδετε πανανθρώπινα αενάως η δύναμη και η κυριότητα.

Με αγάπη

Πέτρος Γαϊτάνος

Αθήνα 4 Ιουνίου 2018 μ.Χ.