Aποκλειστική συνέντευξη Αλέξανδρος Μασσάρος

Aποκλειστική συνέντευξη Αλέξανδρος Μασσάρος στον Κυριάκο Τσικορδάνο και στο greekaffair.gr,  “Η Κρήτη για μένα είναι τα πάντα.”

massaros_alexandros

Tι θυμάσαι από τα παιδικά σου χρόνια;

-Τι να πρωτοθυμηθώ βασικά, χωριό! Που σημαίνει ξυπνάς το πρωί και ακούς τον πετεινό. Μυρίζεις χώμα, λουλούδια, o ήλιος, o καθαρός ουρανός, δηλαδή ποιότητα ζωής βασικά σε σχέση με αυτή στην Αθήνα.

Αλέξανδρε τι σημαίνει για σένα η Κρήτη;

-Τα πάντα…Γιατί εκεί έχω ζήσει πολύ δυνατά συναισθήματα, εκεί μεγάλωσα, από εκεί είναι τα βιώματα μου για τη μουσική, εκεί είναι οι γονείς μου. Για μένα είναι όλα η Κρήτη.

Ποτέ ήταν το πρώτο  ξεκίνημα με τη μουσική;

-Με τη μουσική ξεκίνησα από παιδάκι σε ηλικία τριών τεσσάρων ετών που τραγουδούσα σε όλες τις σχολικές γιορτές.

Τι ήταν αυτό που σε έκανε να επιλέξεις ανάμεσα στο να μάθεις λύρα ή λαούτο;

-Δεν είχα κάποια αφορμή, να φανταστείς ότι είχα λύρα μέσα στο σπίτι και όμως δεν την έπιασα ποτέ. Ενώ ο πατέρας μου φώναζε, πιάσε τη λύρα να μάθεις, εγώ του έλεγα «δεν θέλω, δεν μου αρέσει».

Επαγγελματικά πως ξεκίνησες να παίζεις;

-Και αυτό ήταν τυχαίο στη ζωή μου…Όταν ήρθα στην Αθήνα ξεκίνησα να σπουδάζω και τότε αγόρασα το λαούτο, πριν από έξι χρόνια.

Για σένα τι είναι το Λαούτο, και το μαντολίνο;

-Κάποια στιγμή έπαιζα μαντολίνο για κάποια χρόνια αλλά είχα δει ότι είχε σταματήσει να με γεμίζει  όσο ήθελα εγώ.  Νομίζω ότι με είχε κουράσει, τότε έψαξα να δω σε ποιο άλλο όργανο θα μπορούσα να προσανατολιστώ για να ξεκινήσω να παίζω. Τι θα ήταν αυτό Λύρα, κιθάρα, λαούτο, μπουζούκι, υπήρχαν πολλά όργανα αντίστοιχα με το έγχορδο. Ε! έπιασα το λαούτο και αυτό ήταν, μαγεύτηκε η ψυχή μου, το ερωτεύτηκα. Το λαούτο είμαι εγώ σε ξύλο και χορδές.

Ποια είναι τα  μουσικά σου ακούσματα;

-Όταν έφυγα  σε ηλικία 18 ετών από την Κρήτη για να έρθω να σπουδάσω στην Αθήνα, μια μέρα αισθάνθηκα την ανάγκη να ακούσω κρητικά παραδοσιακά,  κάτι που να θυμίζει τον τόπο μου, το χωριό μου. Μπήκα στο διαδίκτυο  να βρω ακούσματα του τόπου μου και βγήκε πρώτο το όνομα Δημήτρης Σγουρός του καθηγητή τη μουσικής. Ένας άνθρωπος που ήταν σταθμός για μένα στη ζωή μου μέχρι σήμερα. Αυτό ήταν, κόλλησα με το κρητικό παραδοσιακό και έμεινα πάνω σε αυτό το στυλ μουσικής και τραγουδιού γιατί αυτά είναι και τα παιξίματα του χωριού, παλαιοί λυράρηδες, άνθρωποι της παρέας και του καφενείου.

Τι συμβολίζουν για σας τους Κρητικούς οι μαντινάδες, και οι κοντυλιές;

-Συνήθως στο Λασίθι, στον Άγιο Νικόλα, παίζουμε πολλές κοντυλιές, ενώ αντίστοιχα δεν έχουμε πολλά συρτά ακούσματα, τραγουδάμε κυρίως μαντινάδες. Μπορούσαμε να κάνουμε παρέα όλοι νύχτα μόνο με μαντινάδες, είναι τρόπος εκφράσεις, αυτό που σκεφτόμαστε εκείνη τη στιγμή το λέμε με τραγούδι είτε είναι πόνος, χαρά, στενοχώρια .. Η κοντυλιά είναι η μουσική που τραγουδάμε της μαντινάδες…..

Έχεις μπει ποτέ στη διαδικασία να συνθέσεις δικό σου τραγούδι;

-Γενικά γράφω… Αλλά κυρίως γράφω πολλές μαντινάδες, αν δω κάτι, άμα σκεφτώ κάτι, αν νιώσω  κάτι, έχω γράψει και ένα τραγούδι, αλλά δεν τα έχω μελοποιήσει ακόμα.

Αυτό το καιρό που κάνεις εμφανίσεις;

-Έχω ξεκινήσει συνεργασία με ένα μαγαζί στην Πανόρμου κάθε Πέμπτη, την Παρασκευή και το Σάββατο παίζω, κάτι καινούργιο για μένα σαν εμπειρία, σ’ ένα μαγαζί στην Πατησιών.

 

Συνέντευξη:    Κυριάκος Τσικορδάνος

Φωτογραφία:  Αδαμαντία Λαουμτζή