Ο Σκηνοθέτης Μενέλαος Τζαβέλλας μίλησε στο greekaffair.gr και στον Κυριάκο Τσικορδάνο για την θεατρική παράσταση που σκηνοθετεί «Σοφία σε θυμάμαι» στην θεατρική σκηνή του Πολυχώρου Αθηναϊς. 

Μενέλαε ας πιάσουμε το θέμα από την αρχή. Θέλω να μου πεις που γεννήθηκες και σε ποιες γειτονιές πέρασες τα πρώτα σου εφηβικά χρόνια;

Μεγάλωσα και γεννήθηκα στον όμορφο Πειραιά, στα Καμίνια του Πειραιά, όμορφα χρόνια γεμάτα αγάπη σε μια όμορφη γειτονιά με πολύ αγαπημένους φίλους. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με τον παππού, την γιαγιά και την θεία μου. Πήρα πολύ αγάπη και σεβασμό. Ο πατέρας μου ήταν αξιωματικός τις Ελληνικής αστυνομίας αλλά με ανοιχτούς ορίζοντες. Ήθελε να με κάνει ζωγράφο αλλά εγώ είχα άλλα σχέδια για την ζωή μου. Κυνήγησα τους στόχους μου. Ποτέ σαν παιδί δεν είχα όνειρα αλλά μόνο στόχους.

Πάμε λίγο στην οικογένεια σου; Πόσο αυστηροί ήταν μαζί σου; Ζούσες σε ένα ήρεμο και φυσιολογικό για εκείνα τα χρόνια περιβάλλον ή υπήρχε καταπίεση και πειθαρχία;

Όχι δεν είχα καμιά καταπίεση από την οικογένεια μου. Όλα τα παιδικά μου χρόνια θα έλεγα ήταν γεμάτα από αγάπη και πολύ σεβασμό. Έζησα όμορφα παιδικά χρόνια που ακόμα τα θυμάμαι με πολύ νοσταλγία.

Ως έφηβος ποια ήταν τα όνειρά σου για την καριέρα που θα ήθελες να ακολουθήσεις;
Ως έφηβος ήξερα από τα 15 μου χρόνια ότι ήθελα να γίνω σκηνοθέτης. Η μαγεία, η αγάπη για την δημιουργία με έκανε να ξέρω από πολύ νωρίς τι ήθελα να κάνω στην ζωή μου. Ποτέ δεν το είδα σαν δουλειά αλλά ως αγάπη για αυτό που κάνω. Η μαγεία του να ζωντανεύεις χαρακτήρες στο πανί ή στο θεατρικό σανίδι, με έκανε να θέλω να ακολουθήσω τον δρόμο της σκηνοθεσίας.
Μεγαλώνοντας την δεκαετία του 80, τι ήταν αυτό που σε μάγεψε από το λευκό μεγάλο πανί, ώστε να σε παρασύρει να ασχοληθείς επαγγελματικά με την σκηνοθεσία; 
Αυτό που με μάγεψε στο πανί, ήταν η ταινίες του μεγάλου Αγγελόπουλου, του αγαπημένου μου σκηνοθέτη. Η μαγεία που είχε αυτός ο άνθρωπος ήταν μοναδική. Πάντα τον θαύμαζα σαν δημιουργό. Τον είχα γνωρίσει από κοντά. Η καταγωγή μας είναι από το ίδιο μέρος. Εγώ είμαι από το Δραγώγι, Ηλείας και ο Αγγελόπουλος από την Αμπελιώνα. Δύο πανέμορφα χωριά το ένα δίπλα στο άλλο. Δεν ξέρω αλλά ο μεγάλος σκηνοθέτης ήταν αυτός που με έμαθε το ήθος και την αγάπη για την δημιουργία.
Μενέλαε είσαι ένα σκηνοθέτης  που πρόλαβε στο πάρα πέντε θα έλεγε κανείς τη μετάβαση, από τις αλάνες, τις γειτονιές και τα χωριά, στην αστικοποίηση και τη μαζική κατανάλωση. Αλήθεια σου λείπει εκείνη η εποχή και αν ναι τι; 
Η εποχή που μεγάλωσα στον Πειραιά ήταν μια εποχή αγάπης και ηρεμίας. Θυμάμαι ακόμα που ανάβαμε φωτιές και καθόμασταν όλοι μαζί και μιλούσαμε. Παίζαμε με αγάπη στις αλάνες, εκεί στα όμορφα καμιόνια. Ήταν όμορφα χρόνια που πάντα θα είναι στην καρδιά μου. Πολλοί φίλοι είναι ακόμα εδώ αλλά τόσοι άλλοι χάθηκαν μέσα στο χρόνο. Μου λείπει αυτή η εποχή που όλα θύμιζαν μια όμορφη Ελλάδα. Μια εποχή αγάπης και όχι του μίσους και της αδικίας.
Σε ποια ηλικία ανακάλυψες μέσα σου ότι θες να γίνεις δημιουργός της 7 τέχνης και να  ασχοληθείς με την  σκηνοθεσία επαγγελματικά;
ΣΤΑ 15 χρόνια ένιωσα την αγάπη για το σινεμά, την τηλεόραση και το θέατρο. Ένιωσα πως αυτό θέλω να κάνω και όταν εγώ θέλω κάτι τίποτα δεν με σταματάει. Πάντα από μικρός είχα στόχους που δόξα το θεό βλέπω με τα χρόνια ότι πάνε μια χαρά και δοξάζω το θεό για όλα τα όμορφα που μου έχει δώσει.
Θυμάσαι την στιγμή που ανακοίνωσες στους γονείς σου για πρώτη φορά  ότι θα ασχοληθείς με την σκηνοθεσία ποια ήταν η αντίδραση που εισέπραξες; Υπήρξε υποστήριξη; Αντέδρασαν αρνητικά, θετικά;
Όταν είπα στους γονείς μου πως ήθελα να γίνω σκηνοθέτις απλά είπαν ένα μεγάλο ΟΧΙ. Δεν τους άρεσε καθόλου αυτή η ”δουλειά” αλλά εγώ το όχι τους το έκανα ναι και ακολούθησα αυτό που αγαπούσα. Όταν είδαν την εξέλιξη μου, τότε χαμογέλασαν και είπαν το πρώτο μπράβο, αλλά ποτέ δεν το δέχτηκαν. Τώρα με τα χρόνια, η μητέρα μου είναι πάντα δίπλα μου και μου χαμογελά. Της οφείλω πολλά. Δυστυχώς ο πατέρας μου δεν είναι κοντά μας για να ξέρω τι θα έλεγε αλλά ..νομίζω πως θα του άρεσε τελικά αυτή η επιλογή μου.
Πόσο νωρίς έρχεται η πρώτη επιτυχία;
Επιτυχία δύσκολη λέξη. Γεμάτη τρέξιμο, αγωνιά και αγάπη. Ήρθε πολύ νωρίς όλη μου η πορεία στην τηλεόραση αλλά και αυτή στο θέατρο. Ήρθε με πολύ αγάπη και σκέψη για το τι κάνω. Πάντα έχω ένα πρόγραμμα σε αυτό που κάνω. Βλέπεις ήρθε νωρίς η επιτυχία στα 20 μου χρόνια τότε στο Αντ1 … αλλά δεν το κατάλαβα ποτέ και ποτέ δεν κατάλαβα τι είναι επιτυχία. Είναι τελικά ο σκοπός η επιτυχία ή ανάγκη… δεν ξέρω.
Τι θυμάσαι πιο έντονα από την εποχή που συνεργάστηκες με τα πιο γνωστά ονόματα του τηλεοπτικού χώρου;
Η συνεργασία μου με όλα τα ονόματα του τηλεοπτικού χώρου. Μοναδικές, όμορφες στιγμές με αγάπη. Τότε όλοι μαζί κάναμε ότι πιο όμορφο με μεράκι και αγάπη. Θυμάμαι την Ρούλα  Κορομηλά, την Μαρία Χουκλή, πάντα ήμουν το αγαπημένο τους παιδί. Είχαμε σχέση αγάπης και όχι ψευτιάς και με τόσους άλλους περάσαμε όμορφα χρόνια… που δυστυχώς δεν θα ξανά έρθουν. Μεγάλωσα μέσα στα τηλεοπτικά πλατό. Εκεί έγινα έφηβος άλλα κάποια στιγμή έπρεπε να φύγω. Δεν ήθελα άλλο να δω την κατάντια της μεγάλης μου αγάπης.
Ας γυρίσουμε όμως στο παρών και στο τώρα και πες μας λίγο σήμερα που σε βρίσκουμε και τι κάνεις;
Σκηνοθετώ την παράσταση “ΣΟΦΙΑ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ” που άφορά την ταραχώδη μεγάλη ζωή της Σοφίας Βέμπο. Η ιδέα είναι δική μου και τις συγγραφέας μου, Τάνια Χαροκόπου. Νιώσαμε πώς έχει πολλά να μας πει ακόμα η Σοφία Βέμπο. Από την συγκλονιστική καριέρα της Σοφίας, τα τραγούδια της, τα ερωτικά της σκιρτήματα, την δυναμική φιλόδοξη προσωπικότητά της, από δικές της διηγήσεις και νοσταλγικές αναπολήσεις, πλήρως τεκμηριωμένες, δημιουργήθηκε η παράσταση μας “Σοφία σε Θυμάμαι”.
Γιατί επέλεξες να αναβάσεις το συγκεκριμένο έργο «Σοφία σε θυμάμαι»; Το θεωρείς κάπως επίκαιρο με την εποχή και τα γεγονότα που περνάει η Ελλάδα μας;
Η παράσταση μας “Σοφία σε θυμάμαι” με την αγαπημένη και μοναδική Γεωργία Ζωή, μια από τις σημαντικότερες ηθοποιούς της Ελληνικής θεατρικής σκηνής, που ενσαρκώνει αυτόν τον τόσο νευραλγικό ρόλο και ερμηνεύει ζωντανά, τα σπουδαιότερα τραγούδια της ηρωίδας, συνοδευόμενη από ακορντεόν του Σπύρου Νίκα αλλά και ο μοναδικός ταλαντούχους νέος ηθοποιός Ηλιακής Μιχαήλ. Ήταν μέσα στο άμυαλο μου σαν τους πιο κατάλληλους για την παράσταση μας.
Η Σοφία Βέμπο έχει τόσο μεγάλη ιστορία και εμείς σεβαστήκαμε πολλά πράγματα για την ζωή της. Δεν με δυσκόλεψε κάτι στην ζωή της… όλα ήρθαν με πολύ όμορφο τρόπο και νομίζω πως την έχουμε παρουσιάσει στην παράσταση μας πολύ ανθρώπινη. Επέλεξα να κάνω αυτό το έργο από αγάπη για την μεγάλη μας Σοφία ώστε να μάθουν οι νέοι πράγματα για την ζωή της.
Ως σκηνοθέτης ποια είναι τα μηνύματα  που θέλεις να περάσεις στο κοινό που θα έρθει να παρακολουθήσει  την παράσταση  «Σοφία σε θυμάμαι»
Τα μηνύματα που θέλω να περάσω μέσα από αυτή την παράσταση είναι ότι σαν Έλληνες ξεχνάμε ή μας κάνουν να ξεχνάμε και ότι καλό είναι να έχουμε μνήμη σαν λαός. Η σοφία Βέμπο έγινε σύμβολο για την Ελλάδα και πρέπει να μην ξεχνάμε σαν λαός. 
Πόσο σε δυσκόλεψε να περάσεις μέσα από ένα ρόλο όλη την ταραχώδη ζωή της Σοφίας; Ποια ήταν τα ποιο δύσκολα σημεία της Σοφίας Βέμπο που σε δυσκόλεψαν πιο πολύ;
έπρεπε να μελετήσω και την εκρηκτική της εμφάνιση και παρουσία, τη φωνή της, τα εκφραστικά της μέσα, την κίνησή της. Χωρίς να πέσω στην παγίδα στην οποία μπορούν να σε οδηγήσουν οι βιογραφίες. Χωρίς δηλαδή να ανατρέξω στον εύκολο δρόμο της μίμησης του «φαίνεσθαι». Το ζητούμενο ήταν μέσα από το θαυμάσιο κείμενο της Τάνιας Χαροκόπου να ενσαρκωθεί η Βέμπο χωρίς να γίνει καρικατούρα. Με την Ανθή Πετρουλάκη λοιπόν που έχει αναλάβει τον καλλιτεχνικό σχεδιασμό της παράστασης περιοριστήκαμε σε κάποια έντονα εξωτερικά χαρακτηριστικά της μεγάλης Σοφίας Βεμπο.
 
Που θα δούμε την παράσταση «Σοφία σε θυμάμαι»  και μέχρι πότε;
Η παραστάτη “Σοφία σε θυμάμαι” είναι κάθε Παρασκευή στις 8:30 και Σάββατο στις 7 στο  Πολυχώρο Αθηναϊς. Θα είμαστε με το καλό για 10 παραστάσεις και θα’ χουμε και συνέχεια.
Έχεις ωριμάσει ή παραμένεις παιδί;
Είμαι ακόμη παιδί στην ψυχή… λέω με ευκολία ΟΧΙ όταν κάτι δεν είναι σωστό και λέω με δυσκολία ΝΑΙ σε κάτι που δεν μου κάνει….είμαι ένα παιδί μέσα σε μια πόλη με μεγάλους καρχαρίες.
Κλείνοντας θα ήθελα να μου πεις τα σχέδια σου, αν υπάρχει κάτι άλλο που ετοιμάζεις.
Τα σχέδια μου… δεν κάνω πότε σχέδια. Ότι είναι να έρθει θα’ρθει. Ζω το τώρα, το σήμερα. Δεν ζω με το χθες ούτε με το αύριο …..θα είμαι εδώ να περιμένω.
Συνέντευξη Κυριάκος Τσικορδάνος