Συνέντευξη Στέλιος Διονυσίου: “Κάποτε σκέφτηκα να τα παρατήσω όλα… “. Ο Στέλιος Διονυσίου μιλάει στον Κυριάκο Τσικορδάνο σε μια συνέντευξη εφ ‘ολης της ύλης.

Ο Στέλιος Διονυσίου, τρίτο παιδί του αείμνηστου Στράτου Διονυσίου, γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι προικισμένος με εξαιρετική φωνή. Το 1990 πήρε το βάπτισμα του πυρός από τον πατέρα του ερμηνεύοντας μαζί του τρία τραγούδια στο «Στράτο». Το 1996 κάνει την πρώτη του δισκογραφική εμφάνιση, συμμετέχοντας στον δίσκο του Σταμάτη Κραουνάκη «Τα τραγούδια του Καραγκιόζη», ερμηνεύοντας ένα εκπληκτικό ζεϊμπέκικο, την «Κωλοτούμπα».

Ας γυρίσουμε λίγο πίσω το χρόνο για να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια. Πού πέρασες τους πρώτους σου εφηβικούς έρωτες, σε ποιες γειτονιές μεγάλωσες;

Το πατρικό μας το σπίτι  ήταν πίσω από το ξενοδοχείο HILTON. Οι παρέες μου ήταν μεγάλες, στην ηλικία μου πάντα και με τα παιδιά παίζαμε κυνηγητό, κρυφτό, ποδόσφαιρο, όλη μέρα βρισκόμασταν στις αλάνες, στα πεζοδρόμια, σε διάφορα πάρκα εδώ γύρω. Μια ζωή γυρνούσαμε τα βράδια μουτζουρωμένοι, άλλες φορές με αίματα από χτυπήματα. Θεωρώ ότι ήταν όμορφες εποχές.

Ανήκεις καθαρά σε μουσική οικογένεια. Πόσο επηρέασε την ζωή σου αυτό ώστε να αποφασίσεις  να ασχοληθείς με την μουσική και το τραγούδι;

Κοίταξε, όταν είσαι από το πρωί μέχρι το βράδυ σε ένα σπίτι που ακούγονται συνέχεια τραγούδια και του πατέρα και του αδερφού, καταλαβαίνεις ότι σίγουρα κάπως με επηρέασε αλλά δεν ξέρω βρε Κυριάκο, κάτι μου λέει μέσα μου ότι και να μην προερχόμουνα από καλλιτεχνική οικογένεια πάλι τραγουδιστής θα γινόμουνα. Από πολύ μικρός είχα το μικρόβιο να ακούω τραγούδια, να βάζω τα ακουστικά στα αυτιά μου, να ακούω μουσική, τα σουξέ της εποχής εκείνης, να σιγοτραγουδάω μόνος μου. Και όσο μεγάλωνα έβλεπα ότι πια αυτό μου αρέσει, ότι είναι αυτό που αγαπώ, αυτό που θέλω να το κάνω δουλειά μου.

Στέλιο σε ηλικία 16 ετών χάνεις τον πατέρα σου. Αυτό πόσο σε επηρέασε προσωπικά σαν παιδί μιας και ήταν τότε που ξεκινούσες να ανοίξεις μόνος σου τα φτερά σου;

Κοίταξε, για ένα παιδί όπως ήμουνα εγώ πάνω στην εφηβεία και την ώρα που πήγαινε να ανοίξει τα φτερά του, ξαφνικά χάνει το στήριγμα του σπιτιού του, χάνει τον άνθρωπο του  τον πατέρα μου, ε, σίγουρα αυτό με ισοπεδώνει προσωπικά εμένα αλλά και όλη την οικογένεια μου. Γιατί ήταν κάτι το ξαφνικό, ήταν κάτι που δεν το περιμέναμε, ο πατέρας μου δεν ήταν άρρωστος, έφυγε ξαφνικά έτσι μπαμ και κάτω.

Στα χρόνια της εφηβείας, επαγγελματικά, είχες σκεφτεί διαφορετικά  το μέλλον σου στο πίσω μέρος του μυαλού σου;

Κυριάκο, ειλικρινά το μόνο που σκεφτόμουν ήταν αυτό: να γίνω τραγουδιστής. Τίποτα άλλο. Να φανταστείς κάποια στιγμή στην Πρώτη Λυκείου που όλα τα παιδιά κάθονται και σκέφτονται ποια δέσμη επαγγελματική  θα ακολουθήσουν, εγώ έλεγα ότι δεν με ενδιαφέρουν όλα αυτά, με ενδιέφερε μόνο η μουσική και το τραγούδι τίποτα άλλο. Να φανταστείς είχα φτάσει στο σημείο να έχω πάρει πολλές αποβολές, και ο λόγος ήταν γιατί υπήρχαν στιγμές που μέσα στο μάθημα άθελα μου μου έβγαινε να σιγοτραγουδώ διάφορα τραγούδια και οι άλλοι που ήθελαν να παρακολουθήσουν το μάθημα ενοχλούνταν, οπότε αυτό κατέληγε σε αποβολή.

Επαγγελματικά ο αδερφός σου Άγγελος σε βοήθησε ή στάθηκε εμπόδιο στην καριέρα σου;

Ο Άγγελος για μένα ήταν ένα πολύ μεγάλο στήριγμα. Μου στάθηκε σαν δεύτερος πατέρας μετά από το χαμό του πατέρα μας. Ποτέ με τον Άγγελο δεν υπήρξε η παραμικρή αντιπαλότητα η παραμικρή τριβή μεταξύ μας. Ίσα-ίσα και πιστεύω ότι πιο αγαπημένη οικογένεια από την δικιά μας, χωρίς να θέλω να υπερβάλω, δεν υπάρχει. Ακόμα και σήμερα ο Άγγελος με έχει σαν παιδί του. Να φανταστείς ότι όταν εγώ ξεκινούσα δειλά- δειλά τα πρώτα μου βήματα δισκογραφικά στο τραγούδι το 1996 με πρώτη συνεργασία το Μάριο Τόκα και κάνοντας μεγάλη δισκογραφική επιτυχία για εκείνη την εποχή το “Ψηλά τα Χέρια ” ο Άγγελος σταμάτησε την δισκογραφία για μερικά χρόνια επίτηδες για να στρώσει το δρόμο για μένα.

Πριν μπεις ενεργά στο επαγγελματικό τραγούδι εργάστηκες σε κάποια άλλα επαγγέλματα ώστε να βγάλεις τα προς το ζην;

Όχι δεν χρειάστηκε. Όσο ζούσε ο πατέρας μου δεν χρειάστηκε. Ίσα-ίσα ο πατέρας μας, μας μεγάλωσε με τις καλύτερες συνθήκες και τις καλύτερες προϋποθέσεις.

Στέλιο σαν γιος του μεγάλου Στράτου θα ήθελα να μας πεις ποιος ήταν “ο άνθρωπος” Στράτος Διονυσίου που πολλοί ίσως δεν γνωρίζουμε;

Κοίταξε, όσοι τον γνωρίζανε, τον γνωρίζανε και ξέραν ότι ήταν ένας άνθρωπος  με πάρα πολύ χιούμορ, ευδιάθετος με τα ανέκδοτα του, με τι πλάκες του. Γενικά ήταν ένας  άνθρωπος έξω καρδιά, αλλά και συγχρόνως πάρα πολύ  ευαίσθητος που θα μπορούσε να κλάψει με μια ελληνική ταινία. Εννοώ κάποιος που θα το παρακολουθήσει σε διάφορα αρχεία που υπάρχουν στο διαδίκτυο, θα δει ότι είναι πάρα πολύ σοβαρός. Ε, αυτό ήταν μόνο στην δουλειά του’ εκεί ήταν σοβαρός και σωστός επαγγελματίας, ήταν τελειομανής σε όλα. Ένα ακόμα προνόμιο που είχε και συνεχίζω να μαθαίνω ακόμα και σήμερα για αυτό, ήταν ότι έκανε διάφορες αγαθοεργίες. Βοηθούσε κόσμο, άλλους τους αγόρασε σπίτι, άλλους του έκανε δώρο  το αμάξι, κάποιων άλλων είχα μάθει τις προάλλες τους είχε πληρώσει λογαριασμούς της ΔΕΗ. Ήταν ανοιχτοχέρης και βοηθούσε ανθρώπους που είχαν ανάγκη και αυτό μας το πέρασε και σε εμάς τα παιδιά του.

Επαγγελματικά με το τραγούδι σε ποια ηλικία ξεκίνησες να ασχολείσαι;

Ξεκίνησα σε ηλικία 22 ετών δειλά- δειλά σε ένα μαγαζί από την Θεσσαλονίκη που έβγαινα και έλεγα 2-3 τραγούδια.

Η πρώτη σου δισκογραφική δουλειά πότε έρχεται και τι θυμάσαι από αυτήν;

Η πρώτη μου δισκογραφική δουλειά έρχεται τέλος του 97 προς 98. Η πρώτη μου προσωπική δουλειά με τον Μάριο Τόκα “Με Όνομα βαρύ σαν Ιστορία”.

Στην επαγγελματική καριέρα ποιες συνεργασίες έχεις ξεχωρίσει;

Θεωρώ ότι όλες μου η συνεργασίες μου ήτανε σημαντικές αλλά κορυφαία  συνεργασία μου θα έλεγα αυτή  με τον Σταυρό Ξαρχάκο όταν κάναμε μια περιοδεία σε όλη τη Ελλάδα με την κρατική ορχήστρα ελληνικής μουσικής, ένα αφιέρωμα στο Βασίλη Τσιτσάνη. Σίγουρα όμως σημαντικές είναι και οι συνεργασίες μου με Σταμάτη Κραουνάκη, με το Σταμάτη Πολυκανδριότη, τον Μητρόπονο, με τους Χρυσοβέργη-Γιατρά, τον Χρήστο Νικολόπουλο και τώρα σε δεύτερη γενιά με τον Ρέμο, την Θεοδωρίδου, τον Μαζωνάκη, τον Καρρά, την Βίσση τον Πλούταρχο, την Ασλανίδου, τον Μπάση κ.α.

Στέλιο, είσαι γιος ενός από τους πιο μεγάλους ερμηνευτές και συνθέτες που πέρασαν ποτέ στην Ελλάδα, του Στράτου Διονυσίου. Θεωρείς ότι πάνω σου κουβαλάς μια βαριά ιστορία; Σε γεμίζει ευθύνη και άγχος ώστε να κάνεις σωστά βήματα στην καριέρα σου αλλά και να ανταπεξέλθεις στις προσδοκίες που δημιουργεί το όνομα του πατέρα σου;

Οπωσδήποτε είναι ένα όνομα πολύ μεγάλο και κουβαλάω μια μεγάλη ιστορία. Πιστεύω με το καιρό και με τα χρόνια που έχουν περάσει μέχρι σήμερα να έχω δώσει καλά δείγματα. Έχω δώσει τον καλύτερο μου εαυτό και νομίζω ότι κι εγώ κι ο Άγγελος έχουμε κάνει την δικιά μας καριέρα. Σίγουρα βέβαια με χαροποιεί το γεγονός ότι όταν πρωτοβγήκα όλοι λέγανε «ο γιος του Στράτου Διονυσίου». Στην πορεία κατάφερα να είμαι ο Στέλιος ο Διονυσίου και μετέπειτα να με φωνάζουν και με το μικρό μου Στέλιος ή Στελάρας, όπως και μου αρέσει.

Ποια στοιχεία σου δίδαξε το σχολείο που λέγεται Στράτος Διονυσίου;

Πάρα πολλά Κυριάκο. Πρώτο στοιχείο και σημαντικό που μας δίδαξε ο πατέρας μας ήταν να είσαι άνθρωπος, να μπορείς να βοηθάς τους συνανθρώπους, αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη, γιατί πιστεύω όταν κάνεις ένα καλό σου έρχονται άλλα δέκα καλά. Να είμαι καλός οικογενειάρχης, άσχετα με τον αν έχω πάρει ένα διαζύγιο, το σωστό είναι να είσαι σωστός οικογενειάρχης, να είσαι δίπλα στα παιδιά σου, να είμαστε νοικοκύρηδες. Όσον αφορά το ντύσιμο μας, αν και σε αυτό εγώ είμαι λίγο τσαπατσούλης, αλλά προσπαθώ πάντα σε λογικά επίπεδα να είμαι σωστός.

Την εποχή που ο πατέρας σου έκανε  επαγγελματική καριέρα σε   μαγαζιά σας έπαιρνε μαζί του; Πώς ήταν αυτή η εμπειρία για σένα;

Ναι, θυμάμαι ήμουν αρκετά μικρός όταν τραγουδούσε στο νυχτερινό Κέντρο Δειλινά και με έπαιρνε τα Σάββατα μαζί του. Εκεί είχα γνωρίσει εκείνη την εποχή από κοντά την Μοσχολιού, την Ρίτα Σακελαρίου, την Πίτσα Παπαδοπούλου,  που με πείραζαν σαν παιδάκι, μου έκαναν πλάκα. Με παίρνανε στα καμαρίνια την ώρα που βαφόντουσαν και γενικά παρακολουθούσα από τότε όλη την διαδικασία πως ετοιμάζονται η τραγουδιστές λίγο πριν βγουν να τραγουδήσουν.

Σήμερα θα μπορούσες να γράψεις στίχους και μουσική με στοιχεία από τα τραγούδια που έλεγε ο πατέρα σου;

Δεν ξέρω. Δύσκολα, γιατί τα πράγματα σήμερα έχουν αλλάξει πάρα πολύ. Βλέπεις, στέλνεις ένα τραγούδι στο ραδιόφωνο και σου λέει ότι εάν έχει μπουζούκι μέσα το τραγούδι δεν θα το παίξουν. Επομένως κοιτάς να είναι λίγο πιο μοντέρνος ο ήχος στο άκουσμα του. Η γνώμη μου είναι πάντως εάν έβγαινε ένα τραγούδι παρόμοιο, όπως μου είπες ότι είναι και το αγαπημένο σου «Βρέχει φωτιά στην στράτα μου» πιστεύω δεν θα είχε μεγάλη απήχηση.

Ένας ερμηνευτής τι εφόδια πιστεύεις χρειάζεται να έχει για να ανέβει το βάθρο της επιτυχίας και πόσο αξιοκρατία πιστεύεις ότι υπάρχει στον χώρο;

Κοίταξε, παλιότερα αν δεν είχε φωνή, δεν υπήρχε περίπτωση να ανέβεις στο πάλκο επάνω να τραγουδήσεις και να κάνεις καριέρα. Σήμερα έχουν αλλάξει πιο πολύ. Μετράει η εμφάνιση, το θέμα χαρακτήρας, εάν είσαι όμορφος- όμορφη. Αυτά είναι τα κύρια στοιχεία σήμερα που μετράνε και όχι εάν είσαι καλλίφωνος όπως έπρεπε να είσαι κάποτε.

Πιστεύεις ότι ένας καλλιτέχνης σήμερα δημιουργείται μόνος του ή τον πλάθουν τα media;

Οπωσδήποτε χωρίς τα media δεν πας πουθενά, δεν κάνεις τίποτα.

Προσωπικά εσένα το σύστημα σε βοήθησε ως γιο του μεγάλου Στράτου Διονυσίου ή μετά τον θάνατο του σε έβαλε στην άκρη;

Θεωρώ ότι κάποια στιγμή μου έκαναν πολύ μεγάλο πόλεμο. Μπορεί στην αρχή να υπέγραψα ένα πολύ καλό συμβόλαιο σε μια μεγάλη εταιρία αλλά προφανώς αυτό ενόχλησε κάποιους εκείνη την περίοδο που έκαναν συγχρόνως μεγάλη επιτυχία. Τέλος πάντων, εγώ προσωπικά τα έχω βάλει στην άκρη όλα αυτά και τα θεωρώ παρελθόν. Προχωράμε μπροστά, εγώ είμαι ευχαριστημένος με την δουλειά μου, με τον εαυτό μου πάνω από όλα, δεν έχω θίξει κανέναν, δεν έχω ενοχλήσει κανέναν, προσπαθώ να κάνω την δουλειά μου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μου αρέσει να είμαι σωστός. Ο πατέρας μου μου έμαθε να μην πέφτω στην παγίδα των πισώπλατων μαχαιρωμάτων και να μην κοιτώ πως θα πάω να φάω την δουλειά κάποιου άλλου και να τον αφήσω χωρίς δουλειά. Μου αρέσει να έχω καθαρό μέτωπο στο χώρο μου.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι κάποιος που είναι σωστός και καλός επαγγελματίας τραγουδιστής να είναι και συγχρόνως το ίδιο καλός οικογενειάρχης να βρίσκεται δίπλα στην οικογένεια του και στα παιδιά του;

Αυτό Κυριάκο μου είναι θέμα χαρακτήρα. Πιστεύω ότι όταν υπάρχει θέληση όλα γίνονται. Σαφώς οι ώρες και κάποιες μέρες, που θα ήθελες να περάσεις με την οικογένεια σου, να μην προσφέρονται και λόγω της δουλειά μας κοιμόμαστε την ημέρα και δουλεύουμε το βράδυ, αλλά πιστεύω κάποιες μέρες την εβδομάδα μπορείς να τις αφιερώσεις στην οικογένεια σου και στα παιδιά σου και να πας μια βόλτα, να πάτε για φαγητό, έξω στην θάλασσα.

Σε έχει απογοητεύσει πότε  το επάγγελμα που κάνεις και το τραγούδι, ώστε να πεις φτάνει ως εδώ θα κάνω κάτι άλλο;

(Γέλια) Κοίταξε αν ήξερα να κάνω κάτι άλλο θα το είχα κάνει. Εντάξει κάποια στιγμή μου πέρασε από το μυαλό μου γιατί πικράθηκα, στεναχωρήθηκα. Γιατί εγώ δεν είμαι άνθρωπος που τα κρατάει μέσα του. Τα λέω χύμα και καμία φορά αυτό δεν κάνει και τόσο καλό. Κάποια στιγμή που λες έφτασα στο σημείο να πω «Άι σιχτίρ από εδώ, τα παρατάω όλα» , αλλά από την άλλη σκέφτηκα ότι είναι αυτό που πραγματικά αγαπώ, είναι όλη μου η ζωή, δεν μπορώ να φανταστώ το εαυτό μου να κάνει κάτι άλλο. Θα το κάνω όσο καλύτερα μπορώ και αν θέλει να έρθει κάποια επιτυχία ας έρθει, αν όχι πάλι δεν θα πέσουμε και να πεθάνουμε κιόλας. Δόξα τω θεό κουτσά στραβά θα τα βγάλουμε πέρα.

Στέλιο έχεις κάνει λάθη στην ζωή σου που θα ήθελες να τα διορθώσεις;

Σίγουρα έχω κάνει λάθη ειδικά στην καριέρα. Ένα από αυτά που το θεωρώ μεγάλο, ήταν στο ξεκίνημα μου όταν έκανα την πρώτη μου προσωπική δουλειά μαζί με τον Μάριο Τόκα. Ο Μάριος μου είχε έτοιμη τότε και τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά αλλά εγώ επειδή τότε σα νέος είπα να κάνω κάτι πιο εμπορικό, έκανα κάτι άλλο το οποίο και το πλήρωσα αργότερα.

Τι πιστεύεις ότι είναι καλύτερο για έναν καλλιτέχνη, να κάνει συνέχεια πρωταθλητισμό και να κυνηγά την επιτυχία ή να είναι παρόν και με τους όρους του;

Το δεύτερο πιστεύω, να είναι παρόν και με τους όρους του !!!

Την Τετάρτη 12 Ιουλίου στο Βεάκειο θέατρο μαζί με τον αδερφό σου Άγγελο δίνετε μια μεγάλη συναυλία προ τιμήν του πατέρα σας με τίτλο «ΑΚΟΥ ΒΡΕ ΣΤΡΑΤΟ».  Μίλησέ μας λίγο για αυτό.

Είναι μια συναυλία με 2,5 ώρες τραγούδια από τον πατέρα μας. Δυστυχώς προσπαθήσαμε μέσα σε αυτές τις 2,5 ώρες να βάλουμε όσα περισσότερα τραγούδια μπορούσαμε. Στο ξεκίνημα αυτής της συναυλίας θα δείτε και ένα σχετικό βίντεο με τον πατέρα μας που τραγουδάει και μέσα από το βίντεο μετά βγαίνουμε εμείς σε εισαγωγικά και παίρνουμε την σκυτάλη και συνεχίζουμε επί σκηνής με τα τραγούδια του .Περιμένουμε το κόσμο αυτήν την βραδιά για να τραγουδήσουμε μαζί να θυμηθούμε μαζί εκείνη την εποχή να χορέψει όποιος κάνει κέφι και φυσικά πάνω από όλα να διασκεδάσουμε. Άλλωστε για αυτό γίνεται και η συναυλία.

Κάποια σχέδια; Ετοιμάζεις μήπως κάποια νέα δισκογραφική δουλειά; Θα σε δούμε κάπου το επόμενο διάστημα;

Όχι, αυτό το διάστημα είμαστε προσηλωμένοι στις συναυλίες του καλοκαιριού. Συντονίζουμε αυτά τα πράγματα και από χειμώνα και μετά σκέφτομαι κάποια στιγμή ίσως κάνω ένα cd  με τραγούδια του πατέρα μου, τα αδικημένα, όπως τα λέω εγώ, αυτά που δεν πολύ-παίχτηκαν στα ραδιόφωνα και δεν έχουν ακουστεί πολύ. Και τον χειμώνα επίσης θα είμαστε στο «Περιβόλι του ουρανού» με το Χρήστο Νικολόπουλο και την Πίτσα Παπαδοπούλου.

Στέλιο σε ευχαριστώ που αφιέρωσες λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σου για να μας παραχωρήσεις αυτήν την συνέντευξη. Το greekaffair.gr και η αναγνώστες του σου εύχονται πάντα επιτυχίες!!

Κυριάκο, εγώ σε ευχαριστώ πολύ για την όμορφη κουβέντα που κάναμε και την φιλοξενία σου στο greekaffair.gr σου εύχομαι πάντα επιτυχίες…

Συνέντευξη Κυριάκος Τσικορδάνος